Ομογενείς και αλλοδαποί και ελληνικό σκάκι
Στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης, ο φίλος Μέτοικος στη Νίσυρο παρατήρησε το άρθρο (που πάγια μεταφέρεται από προκήρυξη σε προκήρυξη των διασυλλογικών πρωταθλημάτων εδώ και πολλά χρόνια) σχετικά με τη συμμετοχή αλλοδαπών και αναρωτήθηκε αν έχει υπάρξει κάποια αλλαγή. Οπότε, με αυτή την αφορμή, συγκέντρωσα εδώ το τι ισχύει και ποια είναι η θεσμική θέση του ελληνικού σκακιστικού κόσμου για το θέμα, αφού υπάρχει απόφαση Γενικής Συνέλευσης από το 2004 και τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε.
Πρώτα-πρώτα το τι ισχύει: Στα επίσημα διασυλλογικά πρωταθλήματα, που ρυθμίζονται με αρχική προκήρυξη της ΕΣΟ, (Πρωτάθλημα Κατηγοριών, Κύπελλο Ελλάδας) επιτρέπεται στις ομάδες να χρησιμοποιούν έναν κοινοτικό σκακιστή ή σκακίστρια, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας. Στα σωματεία Α’ Εθνικής επιτρέπεται να χρησιμοποιούν επιπλέον ένα σκακιστή ή σκακίστρια ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης και από τον τόπο κατοικίας («αλλοδαπό» γενικότερα), που όμως δεν επιτρέπεται να εντάσσεται σε αναπτυξιακές σκακιέρες. Στα τελευταία χρόνια, η ρύθμιση αυτή έχει επεκταθεί και στο πανελλήνιο νεανικό διασυλλογικό (που επίσης ρυθμίζεται από κεντρική προκήρυξη της ΕΣΟ) και τις προκριματικές του φάσεις.
Στα φιλικά διασυλλογικά τουρνουά (π.χ. Κύπελλο Μπίκου, Νεανικά Κύπελλα Αττικής) η σχετική ρύθμιση αποτελεί θέμα που ρυθμίζεται από τις προκηρύξεις των κατά τόπους διοργανωτών. Στην Αττική, η παλαιότερη άποψη ήταν ότι πρόκειται για μη επίσημα πρωταθλήματα και επομένως ισχύουν οι γενικότεροι κανόνες της FIDE που επιτρέπουν τη συμμετοχή στους πάντες, τα τελευταία χρόνια όμως το ΔΣ της ΕΣΣΝΑ ερμηνεύει μάλλον επιφυλακτικά και συσταλτικά αυτό το θέμα, με αποτέλεσμα να υποβάλλονται ακόμη και ενστάσεις για τη συμμετοχή αλλοδαπών, μόνιμων κατοίκων Ελλάδας, στο Κύπελλο Μπίκου.
Στα επίσημα ατομικά πρωταθλήματα απαγορεύεται κάθε συμμετοχή αλλοδαπών, ακόμη και μελών της Εθνικής Ομάδας(!), ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας.
Εισήγηση για την Α’ Εθνική
Από καιρό δοκιμάζω διάφορους τρόπους να παρουσιάσω συνοπτικά και οργανωμένα τις σκέψεις μου για το πρωτάθλημα Α’ Εθνικής. Το πρόβλημα είναι κυρίως στο «συνοπτικά», μολονότι και η απαίτηση για «οργανωμένα» δεν είναι εύκολο να υλοποιηθεί, αφού εμπλέκονται μια σειρά από παραμέτρους και λεπτομέρειες, πολλές φορές άγνωστες ή αόρατες και για έμπειρους σκακιστές, τεχνικούς, και παράγοντες.
Τελικά αποφάσισα να χρησιμοποιήσω σαν σκελετό το επόμενο κείμενο, που αποτελεί χωρίς διορθώσεις ή αλλαγές, με την προσθήκη μόνο τυπογραφικών στοιχείων (χρώματα, έντονα, πλάγια κλπ), μια εισήγησή μου προς την Τεχνική Επιτροπή και το ΔΣ της ΕΣΟ της 6/11/2009. Η σκέψη μου είναι ότι αφενός θα μπορώ ίσως μελλοντικά να τον εμπλουτίζω και να τον εξειδικεύω με αναφορές σε επόμενα δημοσιεύματα (π.χ. στα διάφορα σημεία όπου «είναι γνωστά οι θέσεις» έχουν γραφτεί δεκάδες σελίδες και ακούγονται επί χρόνια ισχυρά επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα) και αφετέρου, ελπίζω ότι ίσως προκαλέσει κάποιες δημιουργικές αντιδράσεις και από τους αναγνώστες. Ορίστε λοιπόν!
Α. Μικρή σκακιστική Ολυμπιάδα
Θέλω να ξανακάνω σαφές για πολλοστή φορά τα τελευταία 25 χρόνια ότι θεωρώ το σύστημα της μικρής σκακιστικής Ολυμπιάδας όχι απλώς το καλύτερο, αλλά το μοναδικό αποδοτικό για το ελληνικό σκάκι, με δεδομένη τη γεωγραφική, τη χωροταξική, και τη σκακιστική διάρθρωση της χώρας μας.
Σημειώνω, για να βρίσκεται, ότι για εμένα στην έννοια της Μικρής σκακιστικής Ολυμπιάδας συμπεριλαμβάνονται επίσης παράλληλες εκδηλώσεις, από το ξεχασμένο Συνέδριο μέχρι σεμινάρια, εκθέσεις κ.ο.κ. που δίνουν ευρύτερη σκακιστική αξία στη διοργάνωση από εκείνη ενός απλού τουρνουά.
Με αυτό το δεδομένο, θεωρώ ότι το πρωτάθλημα του 2009 (και το δοκιμαστικό του 2008) έχουν δώσει ήδη αρκετά στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να προσεγγίσουμε αυτόν το στόχο.
Δεν θα σταθώ στην εκ νέου αναλυτική περιγραφή θετικών (μαζικότητα στη συμμετοχή) και αρνητικών (τεχνικά, οργανωτικά) στοιχείων· τα θεωρώ γνωστά. Γι’ αυτό προχωρώ σε στοιχεία του σχεδιασμού για τα επόμενα χρόνια.


RSS - Posts