ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Ήταν η πρόβα τζενεράλε για το «κίνημα των μπαμπάδων»;

kefaliaΠριν από λίγες ημέρες δημοσίευσα την επιστολή μιας μητέρας ενός μικρού σκακιστή με τον προβληματισμό της για την επικάλυψη  των χριστουγεννιάτικων διακοπών από τους σκακιστικούς αγώνες για τα πρωταθλήματα νέων της Αττικής (δείτε την επιστολή εδώ).

Στη Γενική Συνέλευση της ΕΣΟ, την Κυριακή που μας πέρασε, έχω την αίσθηση ότι έζησα την πρώτη δημόσια εμφάνιση  μιας νέας τάσης στο ελληνικό σκάκι, που την ονομάζω σχηματικά και προσωρινά «κίνημα των μπαμπάδων» (αν και νομίζω ότι είδα να το εκπροσωπούν εξίσου πολλές και εξίσου δραστήριες μαμάδες), είναι ιδιαίτερα έντονη στην Αττική (όπου το αγωνιστικό πρόγραμμα είναι εξουθενωτικό), και τροφοδότησε σε σημαντικό βαθμό και τα δύο αντιπολιτευόμενα ψηφοδέλτια.

Σε αντίθεση με τη μητέρα της πρώτης επιστολής, εδώ έχουμε να κάνουμε με έμπειρους γονείς ισχυρών (για την ηλικία τους) νέων σκακιστών, που (μέσα και στις γενικότερες σημερινές συνθήκες) ίσως έχουν αρχίσει να κουράζονται από την πίεση του πρωταθλητισμού στα παιδιά τους. Δεν πρόκειται μόνο για το οικονομικό θέμα, μολονότι είναι αναμφίβολο ότι το συνολικό κόστος είναι σημαντικό, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά που είναι πρωταθλητές και συμμετέχουν σε αγώνες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, χρειάζονται συνοδούς ή προπονητές κ.ο.κ.

Υπάρχει και το κοινωνικό θέμα της συμπίεσης κάθε άλλης εξωσχολικής ή οικογενειακής δραστηριότητας από τις αδήριτες ανάγκες του σκακιστικού πρωταθλητισμού. Αγώνες σχεδόν κάθε Κυριακή, προπονήσεις, τουρνουά το καλοκαίρι, το Πάσχα, τα Χριστούγεννα —ίσως είναι διασκεδαστικό και χρήσιμο για τα παιδιά, αλλά ποια είναι τα όρια και ποια η προοπτική;

Μπορεί να έκανα λάθος, αλλά νομίζω πως είδα πολλούς ανθρώπους, μαμάδες και μπαμπάδες που στηρίζουν σωματεία, πραγματικούς ανθρώπους του σκακιού, από βαθύτατα προβληματισμένους μέχρι σχεδόν εκτός εαυτού, να προσπαθούν να διατυπώσουν τις ανησυχίες τους και να αναζητούν το ψηφοδέλτιο που θα τις εκφράσει καλύτερα. Ίσως αν ήταν άλλες οι συνθήκες της Γενικής Συνέλευσης, που έγινε μέσα στη φορτισμένη ατμόσφαιρα από τον τόσο άδικο θάνατο ενός νέου παιδιού, σε μια περιοχή που μύριζαν τα αποκαΐδια της προηγούμενης βραδιάς, να είχαν εκδηλωθεί ακόμη πιο έντονα.

Ίσως έχει φτάσει η ώρα να συζητήσουμε με αριθμούς και άλλα στοιχεία τι σημαίνει ακριβώς αυτό το φαινόμενο στο σκάκι. Ποιο είναι το οικονομικό αλλά και το κοινωνικό κόστος των οικογενειών με παιδιά που δεν έχουν φτάσει ακόμη στην κορυφή του ελληνικού σκακιού, αλλά διεκδικούν με πολλές πιθανότητες να το πετύχουν. Ποιο είναι το κόστος το δικό τους, αλλά και ποιο (θα) είναι το κόστος του σκακιού αν χάσει τους ανθρώπους αυτούς την ώρα που ταυτόχρονα προσπαθεί (πιστεύω, σωστά) να τους φέρει και να τους κρατήσει κοντά του.

kefaliaΌπως σε κάθε θέμα, οι σελίδες είναι ανοιχτές για όποιον θελήσει να συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση και, αν έχω δίκιο, ελπίζω στη βοήθεια των γονιών για να καταγραφούν όσο γίνεται πιο σωστά αυτές οι συνθήκες, ώστε η συζήτηση να γίνεται πια με ουσιαστικά δεδομένα και όχι με βάση την απλή διαίσθηση, τη δική μου ή οποιουδήποτε άλλου.

Advertisements

9 Δεκέμβριος, 2008 - Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΚΙ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΚΑΚΙ, ΠΑΡΑΠΟΝΑ | , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: