ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Συστήματα αγώνων, β’ μέρος: Ελβετικό

sgo42Το άρθρο μου αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο τεύχος 42-15/3/2009 του περιοδικού Σκάκι για Όλους (αναλυτικά για το τεύχος αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Ποιος ήταν ο Γιούλιους Μύλλερ και τι του χρωστάμε;

Ποιος ήταν άραγε στην πραγματική του ζωή ο Γιούλιους Μύλλερ, ο Ελβετός οργανωτής που αναφέρεται ως εφευρέτης του ελβετικού συστήματος; Ήταν άραγε ένας οραματιστής πρωτοπόρος ή ένα γέννημα της τευτονικής λογικής; Ήταν ένας «ξενοδόχος» που αναζητούσε να μεγιστοποιήσει τον αριθμό των (ευχαριστημένων) πελατών του ή ένας «ωρολογοποιός» που αναζητούσε έναν καλύτερο μηχανισμό; Σύμφωνα με διάφορες πηγές πάντως, σε ένα τουρνουά που έγινε στη Ζυρίχη, στις 15 Ιουνίου 1895, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ένα καινούργιο σύστημα αγώνων –που οπωσδήποτε δεν ονομάστηκε από τότε ελβετικό.

Το σύστημα εκείνο ήταν η πρώτη σημαντική εξέλιξη στα αγωνιστικά συστήματα από την εποχή των μεσαιωνικών και αναγεννησιακών τουρνουά, των αγώνων όπου είτε ο χαμένος χάνεται (νοκάουτ) είτε όλοι παίζουν με όλους και νικητής βγαίνει όποιος κερδίζει πιο πολλές φορές (πουλ). Ο Μύλλερ αναμφίβολα είχε ήδη διαπιστώσει τα σημαντικότερα μειονεκτήματα αυτών των δύο διαδεδομένων αγωνιστικών συστημάτων:

  • Στο νοκάουτ, ο οργανωτής μπορεί μεν να χειριστεί μεγάλους αριθμούς συμμετοχών (για 512 παίκτες αρκούν 9 αγώνες μέχρι να βγει ο νικητής), αλλά μετά από κάθε ήττα πρέπει οι μισοί παίκτες να γυρίζουν σπίτι τους και οπωσδήποτε είναι οργανωτικά θλιβερό να ξεκινάς με 512 συμμετοχές και να πρέπει μέσα σε τρεις αγωνιστικές να αποχαιρετήσεις τους 448 (το 87,5%) από αυτούς.
  • Στο πουλ, ο οργανωτής μπορεί να χειριστεί τη μαζική συμμετοχή των σκακιστών με πυραμιδωτά σχήματα. Στο παράδειγμα με τους 512 παίκτες, μπορείς να οργανώσεις ένα τουρνουά όπου θα ξεκινήσεις με 64 ομίλους των οκτώ –άλλο θέμα το πώς θα τους χωρίσεις… Με τους 64 νικητές θα δημιουργήσεις οκτώ νέους ομίλους των οκτώ, και με τους νικητές αυτών των οκτώ ομίλων θα βγάλεις τον τελικό νικητή (8x8x8) –αλλά ακόμη και καθημερινά να γίνονται οι αγώνες χρειάζεσαι 3×7 = 21 αγωνιστικές ημέρες. Επιπλέον, κι εδώ πρέπει να διώχνεις όσους δεν ανεβαίνουν την πυραμίδα.


Το «χειρότερο» ήταν όμως, ότι στο σκάκι είχαν αρχίσει να πληθαίνουν οι ισοπαλίες. Ολοένα και πιο πολλοί σκακιστές δοκίμαζαν τις δυνάμεις τους σε τουρνουά, ολοένα και περισσότεροι μοιράζονταν τις εμπειρίες και τις γνώσεις τους σε σκακιστικά περιοδικά και βιβλία και, το κυριότερο, ολοένα και περισσότεροι ενστερνίζονταν τις ιδέες του Στάινιτς και αποφάσιζαν να αμυνθούν σκληρά και εφευρετικά, αντί να σπεύδουν σαν γενναίοι ιππότες του Μεσαίωνα να αντιμετωπίσουν με το σώμα τους τα κανόνια των αντιπάλων. Επομένως, δεν ήταν δυνατό πια να τις αγνοούν ως αποτέλεσμα (όπως είχε γίνει στο Λονδίνο το 1851) και να ξαναπαίζουν τις ισόπαλες παρτίδες ούτε καν στα χαμηλά επίπεδα, των γνήσιων ερασιτεχνών. Έπρεπε να γίνει αποδεκτό ότι η ισοπαλία υπάρχει και δίνει μισό βαθμό –και να ενσωματωθεί αυτό το γεγονός στα αγωνιστικά συστήματα του σκακιού.

Η βασική ιδέα του νέου συστήματος ήταν απλή: Να βελτιώσει το νοκάουτ αφού όσοι χάνουν μετά τον πρώτο αγώνα τους δεν πηγαίνουν σπίτι τους, αλλά έχουν και μια επόμενη ευκαιρία, ενάντια σε κάποιον άλλον που είχε χάσει τη πρώτη παρτίδα του (και μετά έχουν και μεθεπόμενη κ.ο.κ.). Ταυτόχρονα, όπως ισχύει στο νοκάουτ, όσοι κερδίζουν θα έχουν δεύτερο αντίπαλό τους κάποιον που είχε επίσης κερδίσει τον πρώτο του αγώνα. Και όσοι είχαν σημειώσει ισοπαλία; Προφανώς, αυτοί θα αντιμετωπίσουν κάποιον από τους άλλους που θα είχαν σημειώσει ισοπαλία.

Και στις επόμενες αγωνιστικές, όπου θα υπάρχουν άνθρωποι με 2 βαθμούς (από 2 νίκες), με 1,5 βαθμό (από 1 νίκη και μια ισοπαλία ή μια ισοπαλία και μια νίκη στη σειρά), με 1 βαθμό (νίκη-ήττα, ήττα-νίκη, ή 2 ισοπαλίες), με μισό βαθμό (ήττα-ισοπαλία ή ισοπαλία-ήττα) και χωρίς βαθμούς (2 ήττες); «Μα είναι προφανές αγαπητέ μου Γουώτσον» θα έλεγε ο Σέρλοκ Χολμς: «Αυτοί με τους 2 βαθμούς θα ζευγαρωθούν άλλους αντιπάλους με 2 βαθμούς, αυτοί με τον 1,5 θα ζευγαρωθούν μεταξύ τους, με τον 1 κι εκείνοι μεταξύ τους και πάει λέγοντας –και κλαίγοντας, καμιά φορά…»

Αυτή ήταν λοιπόν η έμπνευση του Γιούλιους Μύλλερ: Ένα τουρνουά όπου τα ζευγάρια θα βγαίνουν ανάμεσα στους ισόβαθμους της κάθε αγωνιστικής (κάθε τέτοιο γκρουπ με ισόβαθμους το λέμε σήμερα βαθμομάδα). Αυτός που θα τους νικήσει όλους θα βγει νικητής όπως θα έβγαινε αν το τουρνουά γίνει με όσους αγώνες θα χρειαζόταν το αντίστοιχο σύστημα νοκάουτ. Με εννιά νίκες σε εννιά αγώνες, βγαίνεις ξεκάθαρα πρώτος σε ένα ελβετικό 512 παικτών –εδώ όμως όλοι οι συμμετέχοντες έχουν συνεχίσει να αγωνίζονται, να διεκδικούν την καλύτερη τελική κατάταξη, και να απολαμβάνουν τη συμμετοχή σε μια σκακιστική γιορτή. Όσο καλύτερη είναι η αναλογία ανάμεσα σε συμμετοχές και σε αγωνιστικές ημέρες, τόσο περισσότερο θα πλησιάζει αυτό το βελτιωμένο νοκάουτ σε ένα σύστημα πουλ, άρα θα πλησιάζει και την καλύτερη τελική κατάταξη και σε άλλες θέσεις, μετά από την πρώτη.

Από το νοκάουτ εμπνεύστηκε σίγουρα ο Μύλλερ και τον άλλο βασικό κανόνα –που σήμερα θεωρείται ο πιο σημαντικός κανόνας του ελβετικού: Όπως δεν ξαναβρίσκονται αντίπαλοι όσοι αγωνίστηκαν μια φορά μεταξύ τους στο νοκάουτ, έτσι και στο ελβετικό απαγορεύεται να ξαναπαίξουν αντίπαλοι όσοι αγωνίστηκαν μια φορά μεταξύ τους.

Δεν είναι γνωστό αν ο Μύλλερ είχε προβλέψει λύσεις και για τα υπόλοιπα τεχνικά προβλήματα: Ποιος θα παίρνει τα λευκά, τι γίνεται αν δεν κερδίσει κανένας όλους τους αντιπάλους του και ποια θα είναι η κατάταξη στις επόμενες, μετά την 1η, θέσεις (και επομένως αν υπάρχουν ισοβαθμίες και πώς μοιράζονται κύπελλα, μετάλλια, έπαθλα –και χρηματικά βραβεία), τι θα κάνει στην περίπτωση όπου ο αριθμός των παικτών είναι μονός (και άρα ένας παίκτης δεν έχει ή μένει χωρίς αντίπαλο). Το πιθανότερο είναι ότι για το χρώμα στην παρτίδα θα ακολούθησε την παραδοσιακή μέθοδο (με ένα λευκό και ένα μαύρο πιόνι κρυμμένα στις σφιγμένες γροθιές για να διαλέξει ο αντίπαλος), ότι θα χρησιμοποίησε μπόλικο φερπλέι (ή κληρώσεις) για τις ισοβαθμίες, και ότι εύκολα θα σκέφτηκε να δίνει ένα βαθμό χωρίς αγώνα (ένα μπάι) στον τελευταίο της κάθε αγωνιστικής –και πιο απογοητευμένο, αλλά και πιο πιστό από τους σκακιστές του.

Επίσης δεν είναι βέβαιο πότε και πώς άρχισε να διαδίδεται αυτό το ελβετικό σύστημα. Στο Διαδίκτυο παρουσιάζεται σε διάφορα σημεία η πληροφορία ότι το 1935 έγινε για 1η φορά παρουσίαση του ελβετικού συστήματος στο Schachkalender (ένα προπολεμικό γερμανικό σκακιστικό αλμανάκ) από τον Χάινριχ Ράνεφορτ ενώ τα πρώτα μεγάλα πρωταθλήματα με ελβετικό σύστημα διεξάγονται την επόμενη δεκαετία: Πρωτάθλημα Τέξας το 1942, Ανοιχτό Πρωτάθλημα ΗΠΑ τρία χρόνια αργότερο, Πρωτάθλημα Μεγ. Βρετανίας (για πρώτη φορά το 1949). Για πρώτη φορά έγινε Σκακιστική Ολυμπιάδα με ελβετικό σύστημα το 1976 στη Χάιφα και η δεκαετία του 1980 οδήγησε στην πλήρη σχεδόν κυριαρχία του ελβετικού συστήματος, καθώς έγινε απόλυτα αποδεκτό πια για τα παγκόσμια και πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα εφήβων, αλλά κυρίως για τα μεγάλα διεθνή τουρνουά με ελεύθερη συμμετοχή (όπεν). Στη μέση εκείνης της δεκαετίας έγιναν για πρώτη φορά και πρωταθλήματα Ελλάδας (ανδρών και γυναικών) και το διεθνές τουρνουά Ακρόπολις με ελβετικό σύστημα. Στο Ακρόπολις παρέμεινε, όμως στα ατομικά πρωταθλήματα δεν ξαναδοκιμάστηκε (υπάρχει βέβαια το «ανοιχτό» πανελλήνιο πρωτάθλημα με ελβετικό). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 άρχισε και η καθιέρωση των μεγάλων καλοκαιρινών διεθνών τουρνουά και στην Ελλάδα, φυσικά με ελβετικό σύστημα.

Σήμερα έχει γίνει το πιο συνηθισμένο σύστημα αγώνων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλου αριθμού συμμετοχών, με αποτέλεσμα να έχει αναπτυχθεί ο αντίστοιχος θεωρητικός κλάδος που (σε συνδυασμό και με την άλλη εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών, τον βαθμό αξιολόγησης των σκακιστών) ασχολείται με τα τεχνικά προβλήματα που αναμφίβολα δεν είχαν προβληματίσει αρκετά τον Γιούλιους Μύλλερ. Ασχολείται, για παράδειγμα, με τη χρωματική ιστορία του κάθε παίκτη (δηλαδή, με ποια χρώματα και με ποια ακολουθία χρωμάτων έχει παίξει ο παίκτης) και με τη χρωματική προτίμησή του (δηλαδή, με τι χρώμα έχει σειρά να παίξει). Επιδιώκει το μέγιστο αριθμό ζευγαρωμάτων μέσα στην ίδια βαθμομάδα· όμως, επειδή δεν είναι πάντα δυνατό το ζευγάρωμα με ομοιόβαθμους (π.χ. όταν ένας σκακιστής ξεφύγει στη βαθμολογία) χρησιμοποιεί το μηχανισμό των φλοτέρ (προς τα κάτω για όποιον παίζει με παίκτη με χαμηλότερη βαθμολογία ή προς τα πάνω για όποιον παίζει με αντίπαλο με μεγαλύτερη βαθμολογία) για να παρακολουθεί αυτά τα ανεβοκατεβάσματα και να τα εξισορροπεί.

Οι πιο σημαντικές «ποικιλίες» των ελβετικών που χρησιμοποιούνται στην πράξη είναι:

  • Το τυχαίο ελβετικό, ο άμεσος απόγονος του συστήματος του Γιούλιους Μύλλερ. Τα ζευγάρια μέσα στην κάθε βαθμομάδα σχηματίζονται με κλήρωση, με σημαντικότερη συνέπεια ότι οι ισχυροί μπορεί να βρεθούν αντίπαλοι από νωρίς (μια σχεδόν ξεχασμένη πια συνήθεια σήμερα) και ότι με λίγη τύχη (και σε τουρνουά με πολλές συμμετοχές και σχετικά λίγους αγώνες) ακόμη και ένας ασθενέστερος σκακιστής μπορεί να βρεθεί στην κορυφή. Στην Ελλάδα, μπορεί να το συναντήσει ακόμη κανείς μόνο όπου γίνονται ελβετικά τουρνουά και δεν υπάρχουν (φορητοί ή μη) υπολογιστές που χρησιμοποιούν τα ειδικά προγράμματα τα οποία ετοιμάζουν τα ζευγάρια μέσα σε δευτερόλεπτα. Στις σπάνιες πια τέτοιες περιπτώσεις (συνήθως κάποια τουρνουά μπλιτς σε πλατείες) μπορεί κανείς να δει ακόμη τους διαιτητές να ενημερώνουν τις καρτέλες όπου παρακολουθούν την πορεία του κάθε σκακιστή και τις οποίες χρησιμοποιούν για να σχηματίζουν βαθμομάδες, να εντοπίζουν χρωματικές ιστορίες, και να ετοιμάζουν τα ζευγαρώματα.
  • Τα συστήματα που βασίζονται στην αρχική κατάταξη των συμμετεχόντων (που σήμερα δημιουργείται στο 95% των περιπτώσεων με βάση τους βαθμούς αξιολόγησης) και είναι εύκολο να προγραμματιστούν με Η/Υ είναι η πιο συνηθισμένη σήμερα επιλογή των διοργανωτών. Υπάρχουν διαφορετικές παραλλαγές, που ακολουθούν διαφορετικούς αλγόριθμους (δηλαδή, μεθόδους) για τη δημιουργία των ζευγαριών (φυσικά, εφόσον επιτρέπεται να παίξουν οι αντίπαλοι –αλλιώς προβλέπουν ειδικές διαδικασίες εναλλαγών):
    • Στην ιταλική παραλλαγή, σε κάθε βαθμομάδα ο 1ος παίζει με τον 2ο, ο 3ος με τον 4ο κ.ο.κ. Με τη μέθοδο αυτή υπάρχουν πιο «συναρπαστικά» ζευγαρώματα στην κορυφή, αλλά δεν την προτιμούν οι διοργανωτές επειδή την αποφεύγουν και οι κορυφαίοι σκακιστές.
    • Στη βρετανική παραλλαγή, σε κάθε βαθμομάδα ο 1ος παίζει με τον τελευταίο (n), ο 2ος με τον προτελευταίο (n-1) κ.ο.κ. Το σύστημα το χρησιμοποίησε και η FIDE τη δεκαετία του 1990 ιδιαίτερα σε τουρνουά όπου παίζονταν θέσεις πρόκρισης (τουρνουά ζόναλ). Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε τουρνουά με μικρή διαφορά αξιολόγησης ανάμεσα σε κορυφή και βάση (το πολύ 200 μονάδες έλο).
    • Στη σύγχρονη παραλλαγή, που για πολύ κόσμο είναι συνώνυμη με την έννοια του ελβετικού, ο 1ος παίζει με τον πρώτο κάτω από τη μέση της βαθμομάδας (1-n/2+1), ο 2ος παίζει με το δεύτερο κάτω από τη μέση της βαθμομάδας (1-n/2+2), ο 3ος με τον τρίτο κάτω από τη μέση (1-n/2+3) κ.ο.κ.

    Αξίζει όμως να αναφέρουμε και τρεις παραλλαγές στη λογική της αρχικής κατάταξης που επίσης χρησιμοποιούνται αρκετά συχνά:

    • Στη σκανδιναβική παραλλαγή, η κλήρωση περιορίζεται στην αρχική κατάταξη και όχι στα ζευγαρώματα κάθε γύρου, που μπορεί μετά να ακολουθούν έναν καθιερωμένο αλγόριθμο.
    • Στη βαθμολογική παραλλαγή των ελβετικών με αρχική κατάταξη δημιουργείται νέα αρχική κατάταξη μετά από κάθε αγωνιστική (με βάση π.χ. τα κριτήρια άρσης της ισοβαθμίας) και στη συνέχεια χρησιμοποιείται συνήθως η σύγχρονη
      παραλλαγή κ.ο.κ.
    • Στα επιταχυνόμενα ελβετικά συστήματα, οι διοργανωτές προσπαθούν να επιταχύνουν τη διαδικασία επιλογής μεταξύ των καλύτερων που διεκδικούν τις πρώτες θέσεις. Στο αγαπημένο μας παράδειγμα με τους 512 σκακιστές και τους εννέα αγώνες (και θεωρώντας για ευκολία ότι σε όλες τις παρτίδες κερδίζουν οι θεωρητικά καλύτεροι), η σύγχρονη παραλλαγή του ελβετικού θα δώσει στον 1ο αγώνα ζευγάρια της μορφής 1-257, 2-258, …, 256-512 –που οδηγούν πρακτικά σε «σφαγές νηπίων» χωρίς ενημερωτική αξία για τη λογική της γρήγορης επιλογής των καλύτερων. Αλλά ούτε και η 2η αγωνιστική θα βοηθήσει σημαντικά με ζευγάρια της μορφής 1-129, 2-130, …, 128-256 –ενδιαφέρον ίσως θα έχει πια η 3η αγωνιστική με ζευγάρια 1-65, 2-66 κ.ο.κ. Γι’ αυτό και στα επιταχυνόμενα συστήματα οι διοργανωτές δίνουν υποθετικούς βαθμούς στους ισχυρότερους σκακιστές και δημιουργούν τεχνητές βαθμομάδες πριν από την έναρξη των αγώνων. Αν δώσουν, για παράδειγμα, από έναν υποθετικό βαθμό στους πρώτους 256, τα ζευγαρώματα με τη σύγχρονη μέθοδο θα είναι 1-129, 2-130 κ.ο.κ. και 257-386, 258-387 κ.ο.κ. –δηλαδή θα είναι σαν να κερδήθηκε μια αγωνιστική, ενώ αν δώσουν δύο βαθμούς στους πρώτους 128 και έναν στους επόμενους 256, θα πάρουν ζευγαρώματα σαν να κερδήθηκαν δύο αγωνιστικές. Μετά από 2 ή 3 αγωνιστικές οι υποθετικοί βαθμοί αφαιρούνται και από εκεί και πέρα τα ζευγαρώματα γίνονται κανονικά (προφανώς υπάρχει ολόκληρη θεωρία που θα απαιτούσε ειδικό άρθρο).

Δεν είναι καθόλου περίεργο λοιπόν που έχει αρχίσει να δημιουργείται μέχρι και ιδιαίτερη ειδικότητα οργανωτών· στο σκάκι, «ελβετιστές» δεν είναι οι ειδικοί στη φιλολογία ή στην εξωτερική πολιτική της Ελβετίας αλλά εξειδικευμένοι «ζευγαρωτές», που παίζουν στα δάχτυλα τις διάφορες παραλλαγές των ελβετικών συστημάτων και τα τεχνικά προβλήματα που παρουσιάζουν στην εφαρμογή τους διάφορα προγράμματα υπολογιστών. Ταυτόχρονα, εξίσου πολλές ή και περισσότερες παραλλαγές έχουν αναπτυχθεί για την άρση των ισοβαθμιών, με κάθε λογής κριτήρια, άλλα καλά για τη μια περίπτωση και άλλα καλύτερα για την άλλη –αλλά και τα συστήματα για την άρση της ισοβαθμίας είναι μια ξεχωριστή ιστορία από μόνα τους.

Νομίζω ότι αξίζει τελειώνοντας, να αναφέρω τις απαντήσεις σε δύο από τα πιο συνηθισμένα ερωτήματα που μου κάνουν όσοι –μη σκακιστές– μου ζητάνε να τους εξηγήσω αυτό το περίφημο «ελβετικό σύστημα» του σκακιού:

  • Ναι, φυσικά και μπορεί να υπάρξει κάτι ανάλογο σαν το ελβετικό όπου οι αντίπαλοι επιτρέπεται να ξαναπαίξουν μεταξύ τους. Απλώς δεν είναι το ελβετικό σύστημα του σκακιού, είναι κάτι άλλο.
  • Ναι, φυσικά και χρησιμοποιείται το ελβετικό σύστημα (ή διάφορες παραλλαγές του) και σε αγώνες εκτός σκακιού· κυρίως σε άλλα παιχνίδια, από το γιαπωνέζικο γκο (διάβασα μάλιστα ότι κάποιοι εκτιμούν πως ο Γιόζεφ Μύλλερ αντέγραψε και προσάρμοσε το ανάλογο σύστημα του γκο που προϋπήρχε), το μπριτζ και το σκραμπλ μέχρι διάφορα σύγχρονα βιντεοπαιχνίδια (π.χ. το Magic: The Gathering). Επίσης χρησιμοποιείται και στο (ολυμπιακό άθλημα) μπάντμιντον (το «ασιατικό» τένις) σε αγώνες με πολλές συμμετοχές.


Advertisements

10 Ιουνίου, 2009 - Posted by | ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ, ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥΡΝΟΥΑ, ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΓΩΝΩΝ | , , ,

3 Σχόλια »

  1. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Σκάκι για Όλους – Τεύχος 43

    Κυκλοφόρησε το 43ο τεύχος του περιοδικού “Σκάκι για Όλους” από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, το βασικό θέμα του τεύχους από την ελληνική επικαιρότητα είναι, τι άλλο, τα σχολικά πρωταθλήματα ανά την Ελλάδα. Στο άρθρο επιχειρείται μία περιεκτική παρουσίαση των προκριματικών αγώνων του φετινού πανελλήνιου ατομικού και ομαδικού σχολικού πρωταθλήματος που διοργάνωσαν οι κατά τόπους ενώσεις και οι τοπικές επιτροπές, με αποτελέσματα, σχόλια και φωτογραφικό υλικό.

    Οι σελίδες της διεθνούς επικαιρότητας από την άλλη μοιράζονται ανάμεσα στο ματς των διεκδικητών Τοπάλοβ-Κάμσκι στη Σόφια, που ανέδειξε νικητή το Βούλγαρο ο οποίος θα αντιμετωπίσει τώρα τον Βίσυ Ανάντ, στο τουρνουά του Λινάρες 2009, στο οποίο πρώτευσε ο Αλεξάντερ Γκριστσούκ και στα Ατομικά Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα 2009 (ανοιχτό και γυναικών) όπου είχαμε έντονη ελληνική παρουσία σε όλα τα επίπεδα.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ένθετο αυτού του τεύχους όπου ο Μιχάλης Καλούμενος παρουσιάζει ολοκληρωμένα –για πρώτη φορά στα ελληνικά- τη λειτουργία και ρύθμιση του ψηφιακού χρονομέτρου DGT που χρησιμοποιείται, πλέον, πρακτικά σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις. Το ένθετο συμπληρώνεται από την παρουσίαση του πορτραίτου του Γιούρι Άβερμπαχ, ένα αφιέρωμα στη Σλαβική Άμυνα, ασκήσεις για εξάσκηση σε επιμέλεια του Νίκου Μενδρινού και τη στήλη του Ηρακλή Γεωργίου “Και οι μαιτρ έχουν χιούμορ”.

    Στα υπόλοιπα θέματα του τεύχους ξεχωρίζουν η ανάλυση παρτίδων από τον πολυπρωταθλητή μας Χρίστου Μπανίκα, ο οποίος για μία ακόμη φορά αναλύει τρεις ενδιαφέρουσες παρτίδες του για τους αναγνώστες του περιοδικού μας, αλλά και η παρουσίαση, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, από τον Κοσμά Κέφαλο, της πολύ ενδιαφέρουσας εκδήλωσης στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης που συνδύασε το ανθρώπινο σκάκι με το θέατρο και τη μουσική!

    Στο τεύχος περιλαμβάνονται ακόμη η στήλη των συνδυασμών, η ανάλυση παρτίδας κίνηση προς κίνηση, ένα άρθρο του Νικόλα Σφήκα όπου παρουσιάζονται ορισμένα σύγχρονα ζωγραφικά έργα με σκακιστικό θέμα, η στήλη του BEL “Σκάκι για Λίγους” με τη συνέχεια του αφιερώματος στα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με έντονο σκακιστικό περιεχόμενο, η στήλη του καλλιτεχνικού σκακιού και η παρουσίαση, από το Χρήστο Κεφαλή του βιβλίου “Ο Πύργος που κτυπήθηκε από την αστραπή”, του Ισπανού λογοτέχνη Φερνάντο Αραμπάλ.

    Συνεργάτες σε αυτό το τεύχος ήταν οι Νικόλας Σφήκας, Ηρακλής Γεωργίου, Παναγιώτης Κονιδάρης, Μιχάλης Καλούμενος, Σπύρος Καπνίσης Σωτήρης Λογοθέτης, Χρήστος Κεφαλής, Μαριέττα Μουρούτη, Νίκος Μενδρινός, Κοσμάς Κέφαλος και Δημήτρης Σκυριανόγλου, ενώ οι αναλύσεις των παρτίδων είναι του γκρανμαίτρ Χρίστου Μπανίκα των διεθνών μαιτρ Έλενας Ντέμπο και Σπύρου Καπνίση και του Γιώργου Κετζετζή.

    Το τεύχος μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα κεντρικά περίπτερα, βιβλιοπωλεία και πρακτορεία τύπου στην επαρχία αλλά και την Αθήνα καθώς και από τις εκδόσεις Κέδρος (Γενναδίου 3, 210-3809712) και τα βιβλιοπωλεία Έσοπτρον (στη Στοά του Βιβλίου – Πεσμαζόγλου 5, 210-3311226), Βιβλιοτοπία (25ης Μαρτίου 9, 210-9370583) και Κάισσα (Καλλιδρομίου 8, 210-3606488 ). Για πληροφορίες σχετικά με τα σημεία πώλησης, αγορά παλαιότερων τευχών και συνδρομές μπορείτε επίσης να επικοινωνείτε με τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ στο τηλέφωνο 210-3809712 (κ. Ντίνα Βελάκη) ή να επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ στη διεύθυνση: http://www.kedros.gr

    Σχόλιο από Σκάκι για Όλους | 10 Ιουνίου, 2009

  2. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
    Σκάκι για Όλους – Τεύχος 44

    Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ το 44ο τεύχος του περιοδικού “Σκάκι για Όλους” με αρκετά θέματα από την ελληνική και διεθνή επικαιρότητα. Στα ελληνικά νέα ξεχωρίζουν τα αφιερώματα στην τελική φάση των Πανελλήνιων Σχολικών Πρωταθλημάτων 2009 που διεξήχθη με επιτυχία στη Σιθωνία της Χαλκιδικής, στο Βαλκανικό Ομαδικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων που οργανώθηκε στην ακριτική Φλώρινα, στο καθιερωμένο ετήσιο Games Festival που φέτος “μετακόμισε” από τη Χαλκιδική στη Θεσσαλονίκη και στους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες που φιλοξενήθηκαν φέτος στη Ρόδο ενώ το βασικό άρθρο στη διεθνή επικαιρότητα αφορά στο ισχυρό τουρνουά του Νάλτσικ που αποτέλεσε μέρος του Γκραν-Πρι 2008-2009 της FIDE.

    Στα υπόλοιπα θέματα του τεύχους ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Ηρακλή Γεωργίου για τη γέννηση της βαριάντας Μαρ Ντελ Πλάτα στην Ινδική Άμυνα του Βασιλιά με πλούσια ιστορικά στοιχεία για το θέμα, αλλά και το κείμενο του Νικόλα Σφήκα που επιγράφεται “Αναζητώντας τον Σμύσλοβ και τον Καπαμπλάνκα” και περιγράφει την ενδιαφέρουσα συνάντηση του συγγραφέα με τον Βασίλι Σμύσλοβ και τις απόψεις του τελευταίου για τον Κουβανό Παγκόσμιο Πρωταθλητή Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα.

    Όσοι ενδιαφέρονται για πιο σκακιστικά θέματα θα βρουν σίγουρα υλικό τόσο στο θεωρητικό άρθρο του Ηλία Κουρκουνάκη με τίτλο “Ποιοτική Υπεροχή” όσο και στην ανάλυση παρτίδων από το πρόσφατο Μεσογειακό Πρωτάθλημα από το διεθνή μαιτρ Γιάννη Γεωργιάδη στη στήλη “Ο διεθνής μαιτρ αναλύει” αλλά και στη στήλη των συνδυασμών και την ανάλυση παρτίδας κίνηση προς κίνηση.

    Από την άλλη οι φίλοι της λογοτεχνίας θα βρουν ενδιαφέρουσες κριτικές και προτάσεις για βιβλία με σκακιστική θεματολογία τόσο στη στήλη “Σκάκι για Λίγους” του BEL η οποία περιλαμβάνει το τρίτο και τελευταίο του αφιερώματος στα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με έντονο σκακιστικό περιεχόμενο όσο και στη στήλη της βιβλιοπαρουσίασης όπου ο Χρήστος Κεφαλής παρουσιάζει το ενδιαφέρον σκακιστικό μυθιστόρημα του Τόμας Γκλάβινιτς με τίτλο “Η Αγάπη του Καρλ Χάφνερ για την ισοπαλία”

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και το ένθετο αυτού του τεύχους όπου ο διεθνής διαιτητής και καθηγητής διαιτησίας Τάκης Νικολόπουλος παρουσιάζει το Εγχειρίδιο του Καλού Διαιτητή με πολλά ενδιαφέροντα θέματα και συμβουλές “προς ναυτιλομένους”. To ένθετο περιλαμβάνει επίσης ένα μίνι πορτραίτο του Ούγγρου μαιτρ Γκέζα Μάροτσι, το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στη Σλαβική Άμυνα, ασκήσεις και σπαζοκεφαλιές (όλα σε επιμέλεια Νίκου Μενδρινού) αλλά και τη στήλη του Ηρακλή Γεωργίου “Και οι μαιτρ έχουν χιούμορ”.
    Στο τεύχος περιλαμβάνονται επίσης η στήλη με τα Νέα από όλη την Ελλάδα (σε επιμέλεια Κοσμά Κέφαλου), το Διεθνές Περισκόπιο (σε επιμέλεια Μαριέττας Μουρούτη) και η στήλη του καλλιτεχνικού σκακιού.

    Συνεργάτες σε αυτό το τεύχος ήταν οι Βαγγέλης Βιδάλης, Μιχάλης Καλοσκάμπης, Τάκης Νικολόπουλος, Κώστας Τσαρουχάς, Γιάννης Γεωργιάδης, Νικόλας Σφήκας, Ηρακλής Γεωργίου, Ηλίας Κουρκουνάκης, Παναγιώτης Κονιδάρης, Σπύρος Καπνίσης, Έλενα Ντέμπο, Χρήστος Κεφαλής, Μαριέττα Μουρούτη, Νίκος Μενδρινός, Κοσμάς Κέφαλος και Δημήτρης Σκυριανόγλου, ενώ οι αναλύσεις των παρτίδων είναι των διεθνών μαιτρ Έλενας Ντέμπο, Γιάννη Γεωργιάδη, Σπύρου Καπνίση, Ηλία Κουρκουνάκη και του Ευάγγελου Καίσαρη.

    Το τεύχος μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα κεντρικά περίπτερα, βιβλιοπωλεία και πρακτορεία τύπου στην επαρχία αλλά και την Αθήνα καθώς και από τις εκδόσεις Κέδρος (Γενναδίου 3, 210-3809712) και τα βιβλιοπωλεία Έσοπτρον (στη Στοά του Βιβλίου – Πεσμαζόγλου 5, 210-3311226), Βιβλιοτοπία (25ης Μαρτίου 9, 210-9370583) και Κάισσα (Καλλιδρομίου 8, 210-3606488 ). Για πληροφορίες σχετικά με τα σημεία πώλησης, αγορά παλαιότερων τευχών και συνδρομές μπορείτε επίσης να επικοινωνείτε με τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ στο τηλέφωνο 210-3809712 (κ. Ντίνα Βελάκη) ή να επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ στη διεύθυνση: http://www.kedros.gr

    Σχόλιο από Σκάκι για Όλους | 16 Ιουλίου, 2009

  3. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
    Σκάκι για Όλους – Τεύχος 45

    Με πλούσια ύλη κυκλοφόρησε το 45ο τεύχος του περιοδικού “Σκάκι για Όλους” των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ. Κύριο θέμα στις σελίδες της ελληνικής επικαιρότητα είναι τα φετινά Πανελλήνια Νεανικά Πρωταθλήματα τα οποία φιλοξενήθηκαν στην Καλλιθέα της Χαλκιδικής, ενώ στη διεθνή επικαιρότητα βασικό θέμα του τεύχους είναι το φετινό πολύ ισχυρό τουρνουά MTel-Masters που διεξήχθη στη Σόφια και που φέτος, κόντρα στην παράδοση που ήθελε μέχρι τώρα πάντα πρώτο τον Τοπάλοβ, ανέδειξε νικητή τον Αλεξέι Σίροβ ο οποίος με την πρωτιά επανέρχεται μετά από καιρό στο σκακιστικό χάρτη των ισχυρών.

    Στα θέματα της επικαιρότητας μπορεί επίσης να ενταχθεί και το εξαιρετικά χρήσιμο και ενδιαφέρον για όλους (παίχτες και διαιτητές) άρθρο του διεθνή διαιτητή Τάκη Νικολόπουλου ο οποίος παρουσιάζει τις τους νέους κανονισμούς σκακιού της FIDE που τέθηκαν σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2009. Το κείμενο παρουσιάζει τις αλλαγές των κανονισμών σε κάθε άρθρο ξεχωριστά αντιπαραβάλλοντας τους παλιούς και τους νέους κανόνες.

    Οι φίλοι των ηλεκτρονικών υπολογιστών θα βρουν σίγουρα εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο του Μιχάλη Καλούμενου με θέμα τις διαφορές μεταξύ της ChessBase 9 και ChessBase 10. Το άρθρο εστιάζει κυρίως σε θέματα εγκατάστασης του προγράμματος αλλά και σε ζητήματα ενημέρωσης της βάσης παρτίδων αλλά και αναβάθμισης του λογισμικού.

    Στην υπόλοιπη θεματολογία του τεύχους περιλαμβάνεται επίσης το πρώτο μέρος του θεωρητικού άρθρου της Έλενα Ντέμπο στο οποίο γίνεται παρουσίαση των βασικών συνεχειών της Κλειστής Βαριάντας στην Ισπανική Παρτίδα (το άρθρο παρουσιάζει συνοπτικά τις βασικές βαριάντες και για τα δύο χρώματα και εξηγεί τις ιδέες κάθε βαριάντας) ενώ οι φίλοι της Σικελικής Άμυνας έχουν αρκετά πράγματα να μάθουν για τη Βαριάντα Καν από τις εκτενείς αναλύσεις του Βούλγαρου γκρανμαίτρ Ατάνας Κόλεβ στη στήλη “Ο γκρανμαίτρ αναλύει”.

    Για όσους επιθυμούν κάτι πιο εύπεπτο από τις δαιδαλώδεις αναλύσεις, τους κανονισμούς του σκακιού και την εγκατάσταση σκακιστικού λογισμικού το τεύχος περιλαμβάνει και θέματα όπως το νέο άρθρο του BEL με τίτλο “Σκάκι και Γυναίκες”, στο οποίο ο αρθρογράφος παρουσιάζει τη δική του εξήγηση για τους λόγους που οι γυναίκες σκακίστριες υστερούν αριθμητικά αλλά και ποιοτικά (κατά μέσο όρο) από τους άνδρες συναδέλφους τους (Όχι δεν πρόκειται για κάποιο φαλλοκρατικό κείμενο, κάθε άλλο! J), ή το άρθρο του Νικόλα Σφήκα “Η αλληγορία της απέναντι όχθης” όπου παρουσιάζονται έργα τέχνης στα οποία μια παρτίδα σκάκι χρησιμοποιείται ως αλληγορία της αιώνιας πάλης του Ανθρώπου ενάντια στο Θάνατο, ή το αφιέρωμα του Ηρακλή Γεωργίου στον Γκιούλα Μπρέγιερ ή, τέλος, η παρουσίαση από το Χρήστο Κεφαλή του βιβλίου “Η Άμυνα του Λούζιν” του Βλάντιμιρ Ναμπόκοβ.

    Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ένθετο του τεύχους το οποίο περιλαμβάνει θέματα φινάλε (“Διαφορά Πάνω”) για τους λιγότερους προχωρημένους, ασκήσεις, ένα μίνι πορτραίτο του Νταβίντ Γιανόβσκι, τη στήλη του Ηρακλή Γεωργίου “Και οι μαιτρ έχουν χιούμορ” και το πρώτο μέρος του άρθρου του Βαγγέλη Βιδάλη για την οργάνωση και λειτουργία των σκακιστικών σωματείων στη χώρα μας.

    Η ύλη του τεύχους συμπληρώνεται από τη στήλη με τα Νέα από όλη την Ελλάδα σε επιμέλεια Κοσμά Κέφαλου, το Διεθνές Περισκόπιο της Μαριέττας Μουρούτη, τη στήλη του Καλλιτεχνικού Σκακιού με ένα όμορφο αφιέρωμα στο μεγάλο Βούλγαρο συνθέτη Πέτκο Πέτκοβ και τη στήλη των συνδυασμών με θέσεις από τα φετινά Πανελλήνια Νεανικά Πρωταθλήματα στη Χαλκιδική.

    Συνεργάτες σε αυτό το τεύχος ήταν οι Κώστας Αλεξίου, Βαγγέλης Βιδάλης, Τάκης Νικολόπουλος, Ατάνας Κόλεβ, Νικόλας Σφήκας, Ηρακλής Γεωργίου, Μιχάλης Καλούμενος, Παναγιώτης Κονιδάρης, Σπύρος Καπνίσης, Έλενα Ντέμπο, Χρήστος Κεφαλής, Μαριέττα Μουρούτη, Νίκος Μενδρινός, Κοσμάς Κέφαλος και Δημήτρης Σκυριανόγλου, ενώ οι αναλύσεις των παρτίδων είναι του γκρανμαίτρ Ατανας Κόλεβ και των διεθνών μαιτρ Έλενας Ντέμπο, και Σπύρου Καπνίση.

    Το τεύχος μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα κεντρικά περίπτερα, βιβλιοπωλεία και πρακτορεία τύπου στην επαρχία αλλά και την Αθήνα καθώς και από τις εκδόσεις Κέδρος (Γενναδίου 3, 210-3809712) και τα βιβλιοπωλεία Έσοπτρον (στη Στοά του Βιβλίου – Πεσμαζόγλου 5, 210-3311226), Βιβλιοτοπία (25ης Μαρτίου 9, 210-9370583) και Κάισσα (Καλλιδρομίου 8, 210-3606488 ). Για πληροφορίες σχετικά με τα σημεία πώλησης, αγορά παλαιότερων τευχών και συνδρομές μπορείτε επίσης να επικοινωνείτε με τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ στο τηλέφωνο 210-3809712 (κ. Ντίνα Βελάκη) ή να επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ.

    Σχόλιο από Σκάκι για Όλους | 24 Σεπτεμβρίου, 2009


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: