ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Ναι στα χωριστά τουρνουά για την Α’ Εθνική

Τα ελβετικά συστήματα θεωρούνται αποδοτικά από παλιά... 🙂

Το πρώτο-πρώτο θέμα στο γνωστό βορειοελλαδίτικο μνημόνιο αφορά το μέλλον του πρωταθλήματος Α’ Εθνικής. Υποστηρίζω εδώ και πολλά χρόνια τα χωριστά πρωταθλήματα και έχω προσπαθήσει πολλές φορές να εξηγήσω το γιατί. Γι’ αυτό θα συνεισφέρω εδώ στη συζήτηση τη δική μου θέση για το αγωνιστικό σύστημα αυτών των ξεχωριστών πρωταθλημάτων, από όπου θα φανεί, ελπίζω, και γιατί είμαι πρόμαχος αυτού του διαχωρισμού.

Όπως έγραψα ήδη, διαφωνώ με το σύστημα Α1/Α2 και 3 όμιλοι Β’ Εθνικής (Α1/Α2+3Β), για το οποίο έχω εξηγήσει με διάφορες αφορμές ότι θεωρώ συντηρητικό στην ιδεολογία, μη λειτουργικό και μη παραγωγικό. Προτιμώ όμως να συγκεντρώσω τώρα το ενδιαφέρον μου σε αυτά που θεωρώ θετικά και όχι να αποδομήσω αυτά που δεν θεωρώ θετικά. Παρόλα αυτά, αν υπάρξει ενδιαφέρον, π.χ. στα σχόλια, θα συμπληρώσω (με ξεχωριστό άρθρο ή στα σχόλια) πού και γιατί διαφωνώ κάθετα με το σύστημα Α1/Α2+3Β. (Προσθήκη 20/12: Εξηγώ στα σχόλια τη διαφωνία μου και τους έντονους όρους που διάλεξα για να την υπογραμμίσω).

Αναδιοργάνωση του Διασυλλογικού πρωταθλήματος Ελλάδας στο σκάκι με δύο χωριστά τουρνουά.

1) Το Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Ελλάδας (Α’ Εθνική) αποτελείται από δύο τουρνουά με ελβετικό σύστημα (7 ως 9 γύρων) τα οποία διεξάγονται ταυτόχρονα:

1α) Το Κύπελλο Ελλάδας (επουδενί «Πρωτάθλημα Ανδρών») που δίνει (αν θέλετε, και με final four) τον Κυπελλούχο Ελλάδας

1β) Το Πρωτάθλημα Νέων που δίνει τον διασυλλογικό Πρωταθλητή Ελλάδας Νέων.

1γ) Η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας (final eight) , όπως γίνεται σήμερα, και το ξεχωριστό Εφηβικό Διασυλλογικό ενσωματώνονται στις αντίστοιχες νέες διοργανώσεις.

2) Οι ομάδες που συμμετέχουν σε καθένα από τα δύο τουρνουά παίρνουν βαθμούς ανάλογα με την τελική κατάταξη, π.χ. 1ος =100, 2ος =90, 3ος =80 κ.ο.κ.  Βαθμολογείται και η απλή συμμετοχή, π.χ. με 5 βαθμούς.

3) Το άθροισμα από τη συνολική βαθμολογία των δύο τουρνουά δίνει τον Πρωταθλητή Α’ Εθνικής και τις ομάδες Α’ Εθνικής εκείνης της αγωνιστικής χρονιάς.

4) Δικαίωμα συμμετοχής έχουν:

4α) Στο Κύπελλο και στο Πρωτάθλημα Νέων, με τις αντίστοιχες ομάδες τους, οι ομάδες Α’ Εθνικής (συνολική κατάταξη) και οι πρωταθλήτριες ομάδες των περιφερειών (Αττική συν τη 2η και 3η, Θεσσαλονίκη συν τη 2η).

4β) Επιπλέον, μόνο στο Κύπελλο ή μόνο στο Πρωτάθλημα Νέων, οι ομάδες που τερμάτισαν στην πρώτη δωδεκάδα της αντίστοιχης διοργάνωσης την προηγούμενη χρονιά, αλλά δεν ανήκουν σε ομάδα Α’ Εθνικής και οι κυπελλούχες ή πρωταθλήτριες ομάδες νέων των περιφερειών (Αττική συν 2η και 3η, Θεσσαλονίκη συν 2η) εφόσον δεν είναι (συνολικές) πρωταθλήτριες της περιοχής.

4γ) Επιπλέον, αλλά με παράβολο συμμετοχής, οι ομάδες Νέων ή οι ομάδες Κυπέλλου των αντίστοιχων ομάδων Κυπέλλου ή ομάδων Νέων που έχουν προκριθεί σύμφωνα με το 4β) και δεν ανήκουν σε ομάδες Α’ Εθνικής.

4δ) Επιπλέον, με προσαυξημένο παράβολο συμμετοχής, επιλαχούσες ομάδες που αντικαθιστούν οποιαδήποτε από τις ομάδες έχουν δικαίωμα συμμετοχής, χωρίς ή με απλό παράβολο συμμετοχής.

4ε) Οι επιλαχούσες ομάδες προέρχονται:

4ε1) από τη σειρά κατάταξης της περιφέρειας της ομάδας που αναπληρώνουν και

4ε2) από τη σειρά κατάταξης των περιφερειών κατά την κατάταξη των ομάδων της Α’ Εθνικής.

5) Οι ομάδες καλύπτουν καταρχήν τα έξοδα συμμετοχής τους, αλλά η ΕΣΟ:

5α) Καλύπτει από τον προϋπολογισμό της με μορφή επάθλων τα οδοιπορικά και τη φιλοξενία του πρωταθλήματος Ελλάδας Νέων (όπως ορίζονται από τους κανονισμούς) πλήρως τουλάχιστον για τις πρώτες δώδεκα ομάδες και τουλάχιστον τα οδοιπορικά για όσες επιπλέον ομάδες Νέων έχουν δικαίωμα συμμετοχής χωρίς παράβολο.

5β) Επιδιώκει επίσης να αθλοθετεί ομαδικά έπαθλα καταρχήν για την κατάταξη Α’ Εθνικής και στη συνέχεια και για το Κύπελλο Ελλάδας και για τις υπόλοιπες ομάδες του πρωταθλήματος Νέων.

5γ) Χρησιμοποιεί όλα τα παράβολα συμμετοχής ανταποδοτικά για κάλυψη επάθλων και οδοιπορικών σύμφωνα με το 5β) προηγουμένως.

6) Συνθέσεις:

6α) Οι έξι ενήλικοι του σημερινού πρωταθλήματος (πέντε και μια γυναίκα) για το Κύπελλο

6β) Οι έξι έφηβοι (τέσσερα αγόρια, δύο κορίτσια) για το Πρωτάθλημα Νέων.

6γ) Αλλοδαποί (μη μόνιμοι κάτοικοι) επιτρέπονται μόνο στο Κύπελλο Ελλάδας (μέχρι δύο αν ο ένας είναι σκακίστρια, αλλιώς μέχρι και τρεις, και στις δύο περιπτώσεις μόνο ένας μη κοινοτικός).

7) Το σύστημα αυτό είναι υπερσύνολο και του συνολικού σημερινού διασυλλογικού προγράμματος, αλλά και του προτεινόμενου Α1/Α2+3Β από το μνημόνιο, με τα εξής πλεονεκτήματα:

7α) Δημιουργεί την πυραμίδα κάθε χρόνο, μέσα από τις διαδικασίες του ελβετικού και τις ευέλικτες διαδικασίες αναπληρώσεων.

7β) Δεν επιτρέπει στα σωματεία που θέλουν να διακρίνονται στην Α’ Εθνική να συντηρούν μόνο ομάδες Κυπέλλου.

7γ) Δίνει τη δυνατότητα διάκρισης σε σωματεία που θέλουν να καλλιεργήσουν μόνο τη μια ή την άλλη όψη του σκακιού, αλλά επιχορηγεί άμεσα και κυρίως την αναπτυξιακή πλευρά του.

7δ) Με τις πολλαπλές δυνατότητες αναπληρώσεων αξιοποιεί το μεγαλύτερο όπλο του σκακιού, τη μαζικότητα, δημιουργώντας μια μεγάλη εκδήλωση που θα έπρεπε (αν είναι τόσο κερδοφόρα όσο πιστεύουν πολλοί) να προσελκύσει και άλλους διοργανωτές και να διασφαλίσει μεγαλύτερο ανταγωνισμό και έσοδα για το σκάκι.

7ε) Προσφέρει τη δυνατότητα καλύτερα στοχευμένης αναζήτησης χορηγών για τα σωματεία (κάποιοι χορηγοί μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι σε θέματα νεανικών ομάδων, άλλοι στη γρήγορη διεκδίκηση ενός τίτλου όπως το Κύπελλο μαζί με την παράλληλη καλλιέργεια των αναπτυξιακών τμημάτων, άλλοι τέλος, στην απλή συμμετοχή της τοπικής ομάδας σε μια σημαντική εκδήλωση).

Advertisements

19 Δεκέμβριος, 2009 - Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΕΣΟ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ, ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΓΩΝΩΝ |

6 Σχόλια »

  1. Καθώς ξαναδιαβάζω το άρθρο μου, αποκομίζω την αίσθηση ότι πρέπει να εξηγήσω τους χαρακτηρισμούς «συντηρητικό στην ιδεολογία, μη λειτουργικό και μη παραγωγικό» που έδωσα στο σύστημα Α1/Α2 και 3 όμιλοι Β’ Εθνικής (Α1/Α2+3Β), το οποίο, στο κάτω-κάτω της γραφής, το πρότειναν τόσα σωματεία και το υπογράφουν καταξιωμένοι σκακιστικοί παράγοντες, τους οποίους και προσωπικά εκτιμώ.

    Επειδή λοιπόν οι όροι που χρησιμοποίησα είναι ασφαλώς πολύ έντονοι, εξηγούμαι:

    1) Με το σύστημα Α1/Α2+3Β των σταθερών πυραμίδων, οι σύλλογοι που ενδιαφέρονται να ασχοληθούν κυρίως με το σκάκι κορυφής, έχουν την άνεση να αδιαφορήσουν παντελώς για το αναπτυξιακό σκάκι. Αφού οι πυραμίδες των εφήβων θα έχουν ανεξάρτητη δομή, οι σύλλογοι «επαγγελματισμού» θα αρκεί να δηλώνουν απλώς μια ομάδα στα τοπικά πρωταθλήματα για να βγαίνει η υποχρέωση. Κάτι ανάλογο γίνεται άλλωστε και στα άλλα ομαδικά αθλήματα στη χώρα μας. Αντίθετα, σήμερα οι σύλλογοι που θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό είναι υποχρεωμένοι, έστω με μεταγραφές, να βρίσκουν και να προπονούν κορυφαίους νέους σκακιστές.

    2) Αντίστοιχα, οι παράγοντες των συλλόγων που είναι προσανατολισμένοι κυρίως στο παιδικό σκάκι, θα ασχοληθούν αποκλειστικά ή κυρίως με αυτό. Αυτό όμως θα έχει συνέπεια το μαρασμό του όποιου επαγγελματισμού στο σκάκι, καθώς η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων που ασχολούνται στον οργανωτικό τομέα των σωματείων έχουν μεγαλύτερη προσωπική επαφή με τα παιδιά και τους αγώνες τους. Η ΕΣΟ όμως, που ουσιαστικά κατευθύνεται από τις επιλογές της πολιτείας να φέρεται σαν υπερσύλλογος (με τις ομάδες του, που λέγονται προεθνικές) δεν θέλει να πέσει το επίπεδο επαγγελματισμού μεταξύ των αθλητών της άμεσης ευθύνης της. Επομένως, στηρίζει το σημερινό πρωτότυπο μεικτό σύστημα με το οποίο παρακινεί τους παράγοντες-γονείς να μην αμελούν τους κορυφαίους σκακιστές.

    3) Το σύστημα Α1/Α2+3Β παρουσιάζει εγγενώς μια σειρά από οργανωτικές, τεχνικές, και οικονομικές ατέλειες:

    α) Στα συστήματα πουλ (ιδιαίτερα αν υπάρχουν σημαντικές διαφορές δυναμικότητας) οι αγώνες που δεν είναι κρίσιμοι για την κορυφή και για τον υποβιβασμό είναι, τελικά, περιττοί. Κανείς δεν θα με πείσει ότι οι ομάδες της Α1 θα αγωνιστούν με φανατισμό για να τερματίσουν στην 4η αντί στην 7η τελική θέση, όταν τίτποτε άλλο δεν εξαρτάται αποό τη θέση αυτή. Δεν θα αργήσουν λοιπόν οι πιέσεις από τις μεσαίες ομάδες (εφόσον θα καταβάλουν από την τσέπη τους τα έξοδά τους –αλλιώς ήταν παλιότερα, που οι αγώνες θύμιζαν ίσως και μισοπληρωμένες διακοπές) να καταργηθούν, ίσως με κάποιο σύστημα νοκάουτ.

    β) Η σωστή κατανομή ομίλων Β’ Εθνικής έχει αποδειχτεί, στις ελληνικές σκακιστικές συνθήκες, ανέφικτη. Είτε είναι περιφερειακοί, οπότε είναι αγωνιστικά εξαιρετικά ασύμμετροι, είτε είναι αγωνιστικά ισόρροποι, αλλά το κόστος τους είναι αδιανόητο για τα σκακιστικά στάνταρ και γίνονται ουσιαστικά μονοπώλιο των ομάδων από τα αστικά σκακιστικά κέντρα.

    γ) Σε ένα σύστημα που χαρακτηρίζεται από τη συντηρητική εικόνα των αιώνιων πυραμίδων, ο όμιλος της Α2 είναι κυριολεκτικά φτερό στον άνεμο. Αν υποθέσουμε ότι από την Α1 θα υποβιβάζονται οι δύο τελευταίοι (που σημαίνει σταθερότητα 80% στην Α1) και ότι από (επίσης δεκαμελείς ομίλους της Β ‘ Εθνικής) θα ανεβαίνει μόνο ο πρωταθλητής, οι πέντε στις δέκα ομάδες της Α2 θα αλλάζουν κάθε χρόνο!

    δ) Ότι, όπως έχουμε ήδη δει από τα ανάλογα παραδείγματα της Αττικής, μια νέα ομάδα θα χρειαστεί μισή δεκαετία τουλάχιστον για να φτάσει από την ίδρυσή της στην Α1, κάτι απαγορευτικό για νέες ιδέες, νέους ανθρώπους, νέους χορηγούς. Επίσης, ανεφάρμοστο για εφηβικές ομάδες, όπου η σύνθεση αλλάζει ριζικά με τις ηλικίες κάθε χρόνο.

    ε) Το σχέδιο δεν το δηλώνει ρητά, αλλά είναι εφικτό μόνο με σημαντική επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αν όμως τα πράγματα στον τομέα αυτόν καταρρεύσουν, πώς ακριβώς θα γεμίσουν οι τρύπες που θα παρουσιαστούν;

    Συνοψίζοντας: Με το σύστημα Α1/Α2+3Β και χωριστά τουρνουά:

    α) Παύει η πίεση προς τα σωματεία για να αναπτύσσονται (έστω και σχετικά) ισορροπημένα.

    β) Προκύπτει ένα αγωνιστικό σύστημα που εξαρτάται ξανά σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια επιχορήγηση και όχι από τους πόρους που συγκεντρώνει και από αλλού το ίδιο το σκάκι.

    γ) Δημιουργεί για τους «επαγγελματίες» μια Α1 σε ένα πρωτάθλημα μάλλον νωθρό (οι κρίσιμες θέσεις είναι η 1η και οι 2 τελευταίες), μια Α2 σε ένα πρωτάθλημα κυριολεκτικά «ο θάνατός σου, η ζωή μου», και επαναφέρει το οργανωτικό πρόβλημα της Β Εθνικής.

    δ) Δημιουργεί μια εντελώς παράλογη δομή με τις πυραμίδες των εφήβων (μέχρι να φτάσει μια ομάδα τοπικής κατηγορίας στην Α1, θα έχει χάσει λόγω ηλικίας τα μισά τουλάχιστον στελέχη της).

    Σε όλα αυτά τα προβλήματα, η παράλληλη χρήση των ελβετικών τουρνουά δίνει, κτγμ, επαρκείς απαντήσεις.

    Σχόλιο από dokiskaki | 20 Δεκέμβριος, 2009

  2. Χωρίς να μπω αναλυτικά (για την ώρα) στον σχολιασμό των σημείων ένα προς ένα, θα κάνω μια παρατήρηση που σε κάτι που μου φάνηκε εντελώς εξωφρενικό

    «δ) Ότι, όπως έχουμε ήδη δει από τα ανάλογα παραδείγματα της Αττικής, μια νέα ομάδα θα χρειαστεί μισή δεκαετία τουλάχιστον για να φτάσει από την ίδρυσή της στην Α1, κάτι απαγορευτικό για νέες ιδέες, νέους ανθρώπους, νέους χορηγούς. Επίσης, ανεφάρμοστο για εφηβικές ομάδες, όπου η σύνθεση αλλάζει ριζικά με τις ηλικίες κάθε χρόνο.»

    Και ρωτάω εγώ. Δηλαδή 5 χρόνια ζωής για ένα σωματείο είναι πολλά? Τι θέλουμε? Να επιβραβεύουμε πρακτικές «βάζω λεφτά για 2 χρόνια να κάνω το κομμάτι μου η να ικανοποιήσω προσωπικές φιλοδοξίες?»

    Πέντε χρόνια είναι ΤΙΠΟΤΑ. Ένας σκακιστικός σύλλογος είναι πυρήνας πολιτισμού. Αν ΔΕΝ υπάρχει τόσος χρόνος και είναι επιτακτικά τα αποτελέσματα τότε μιλάμε για άλλου είδους φιλοδοξίες και όχι για αγάπη στο άθλημα.

    Εγώ θα τολμούσα να πω, ότι η παρουσία κάποιον που τα χώνουν περιστασιακά έχει κάνει ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ στο Ελληνικό Σκάκι. Κατάφερε να θέσει στο περιθώριο ιστορικούς συλλόγους, χωρίς όμως να καταφέρει να αντικαταστήσει την ΤΕΡΑΣΤΙΑ προσφορά τους.

    Προσωπικά επιμένω στην ελεύθερη σύνθεση , ένας μονο ξένος (που με την ελεύθερη σύνθεση θα είναι άχρηστος) και μεταγραφές «μικρών» ισχύουν μόνο μετά απο παραμονή 3 ετών στον σύλλογο. Όχι σε πληρώνω παίζεις.. και μετά αντε γεια…

    Με την ευκαιρία να ευχηθώ σε όλους Καλά Χριστούγεννα.

    Σχόλιο από Kostas Oreopoulos | 25 Δεκέμβριος, 2009

  3. Η επίμαχη παράγραφός (δ) του Τάκη είναι πολύ μία πολύ σωστή κατά τη γνώμη μου παρατήρηση και την έχω εκφράσει και εγώ.

    Μάλιστα η τωρινή κατάσταση (ιδίως με τις 34 ομάδες) είναι ΠΟΛΥ ΑΔΙΚΗ (μία και γράφουμε με κεφαλαία!) για σωματεία της Αττικής τα οποία είναι π.χ. τρεις κατηγορίες κάτω από άλλα από τα οποία και η προσφορά και η ιστορία και η δυναμική είναι πολύ μεγαλύτερη.

    Το ότι 5 χρόνια είναι τίποτε πώς ακριβώς θα το εξηγήσουμε στα παιδιά π.χ. των 12,14,16 ετών που ελπίζουν να παίξουν σε ψηλή κατηγορία χωρίς να αφήσουν το σύλλογό τους για κάποιον άλλον που του αρέσει να «τα σκαει» ή να δίνει κάθε είδους υποσχέσεις;

    ΕΠΙΣΗΣ Υπάρχουν και σωματεία στην Αττική που ξεκινάνε από χαμηλές κατηγορίες και ανεβαίνουν γρήγορα αγαπώντας το σκάκι , προσφέροντας στην περιοχή τους κ.ο.κ.

    Π.χ. ο ΔΙΑΣ Πετρούπολης παρότι είναι νέο σωματείο είναι από τα πλέον ενεργά της Αττικής ,με πάρα πολλά μέλη, και με σημαντικές πρωτοβουλίες που ξεπερνούν το αγωνιστικό κομμάτι (πλέον πρόσφατη η συμμετοχή της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Kosteniuk , από τα πλέον αναγνωρίσιμα πρόσωπα στο παγκόσμιο σκάκι, σε σιμουλτανέ)

    Για τη Σκακιστική Άνοιξη δε θα επεκταθώ πολύ καθότι η ομάδα μου. Το γεγονός ότι παίκτες μέσου επιπέδου 2300 Έλο προτίμησαν να παίζουν στην 5η κατηγορία αντί για την ΑΈθνική και να αμείβονται από άλλους που «θέλουν να κάνουν το κομμάτι τους» είναι γνωστό. Φυσικά η τύχη μας «τιμώρησε» για το θράσος μας να βγούμε Κυπελλούχοι Αττικής στην πρώτη-πρώτη διοργάνωση που συμμετείχαμε καθώς ακυρώθηκε το Κύπελλο Ελλάδος του 2007…

    Το Κορωπί π.χ. έχει κάνει και σχολικούς αγώνες με μεγάλη επιτυχία , ο ιστορικός Πανιώνιος που δημιούργησε σκακιστικό τμήμα ανέβηκε συνεχόμενα κατηγορίες και τώρα δυσκολεύεται να ανέβει Α’ Εθνική λόγω του πολύ υψηλού συναγωνισμού ενώ είναι κλάσεις ανώτερος από άλλες Α’ Εθνικής κλπ.

    Ακόμη και για την Α.Ε.Κ. που κάνει αρκετές μεταγραφές -παρεπιπτόντως το μένος ορισμένων και εντός Αττικής για τη συγκεκριμένη ομάδα έχει αρχίσει να με εκνευρίζει- , οι άνθρωποί τους έχουν μεράκι για το σκάκι , ενισχύουν οικονομικά τους υψηλου επιπέδου σκακιστές και αυτό οφελεί γενικά το σκάκι ,αγωνίζονται σε όλες σχεδόν τις τοπικές διοργανώσεις ,φέρνουν χορηγούς και στηρίζουν και διασυλλογικές διοργανώσεις κοκ

    Το να απορρίπτουμε την προσπάθεια που γίνεται στις ομάδες που δε συμβαδίζουν με το δικό μας ιδανικό «μοντέλο ανάπτυξης» ,την ώρα μάλιστα που δεν έχουν κάνει τίποτε το μεμπτό είναι κατα τη γνώμη μου κατακριτέο.

    Αναρωτιέμαι λοιπόν σε ποιά σωματεία της Αττικής χαμηλότερων κατηγοριών αναφέρεται ο Κ.Ωραιόπουλος ότι «κάνουν περιστασιακά το κομμάτι τους»

    Ακόμα και τα σωματεία Α’Εθνικής από την Αττική έχουν σχεδόν όλα πολύ ισχυρά τμήματα υποδομής. Και η Στέγη Περιστερίου που ενισχυθηκε πολύ στις μεταγραφές , παραδοσιακά έχει πολύ ισχυρά τμήματα υποδομής και γενικά πολύπλευρη παρουσία στο χώρο και είμαι βέβαιος ότι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε τα επόμενα χρόνια.

    Και υπάρχουν φυσικά και πολλά ακόμη σωματεία με συνεχή ανάπτυξη στην Αττική που δεν μπορούν να ανέβουν τις κατηγορίες λόγω του ανταγωνισμού.

    Αξίζει να σημειωθεί ακόμη (μεταξύ άλλων) ότι αυτή τη στιγμή η Αττική έχει το 50% των ισχυρότερων σε ΕΛΟ σκακιστών και δελτίων γενικότερα , τα περισσότερα ουσιαστικά ενεργά σωματεία από όλες τις άλλες ενώσεις μαζί ,μόνο για τα Πρωταθλήματα και το Κύπελλο διεξήχθησαν 320 , και άλλοι χίλιοι(1000) περίπου αγώνες σε όλες τις άλλες διοργανώσεις ,χώρια οι ατομικοί αγώνες.

    Όχι μόνο ο συναγωνισμός μεταξύ των ομάδων της Αττικής είναι πολύ μεγάλος (και να συνυπολογιστεί και ο παράγοντας μεγαλύτερες «πιέσεις» για μεταγραφες παικτών λόγω μικρής γεωγραφικής απόστασης) Εξ ορισμού 40 ομάδες της Αττικής είναι τουλάχιστον μία κατηγορία κάτω από όλες τις ομάδες της Υπόλοιπης Ελλάδας , ως γνωστόν από τις 34 ομάδες της Α’Εθνικής μόνο το 1/3 είναι από την Αττική και πάει λέγοντας. Επίσης το γεγονός ότι στο κύπελλο Ελλάδος η Αττική των μισών σωματείων της Ελλάδος και των 7γύρων νοκ-αουτ παίρνει μία μόλις θέση στις 16(!) είναι επίσης αξιοσημείωτο.

    Για να ανέβει μία ΝΕΑ ομάδα στην Αττική στην Α’ Εθνική (να κερδίσει άνοδο σε 5 πρωταθλήματα) ακόμα και με αρκετά καλή υποδομή στα παιδιά ,και με ικανοποιητικούς ανδρες, χωρίς μπάτζετ για μεταγραφές και με την πολύ ευνοική υπόθεση ότι δεν θα έρθουν σωματεία 3-4 κατηγορίες παραπάνω να προσεγγίσουνε παιδιά-ταλέντα και μεγάλους θέλει όχι 5 χρόνια αλλά 8-10 περίπου. Μέχρι τότε θα πρέπει να βγει νέα γενιά ταλέντων καθώς τα παιδιά με τα οποία ξεκίνησε η ομάδα θα έχουν μεγαλώσει.

    Επίσης το ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ , λειτουργεί και αντίστροφα , ένα σωματείο με ιστορία και προσφορά δε σημαίνει ότι θα πάψει να λειτουργεί σωστά αν μείνει εκτός διακρίσεων για 2-3 ή 5 συνεχόμενα χρόνια. Αν κάτι τέτοιο συμβεί θα είναι λόγω δικού του εσωτερικού προβλήματος και όχι του τι κάνει ο άλλος.

    Άλλωστε πάνω απόλα είναι η αγάπη στο άθλημα και όχι οι τίτλοι 🙂

    Σχόλιο από Κωστής Σκαπέρδας | 26 Δεκέμβριος, 2009

  4. Μερικές διευκρινήσεις.

    1) Δεν αναφέρθηκα σε Αττική ειδικά (δεν ξέρω από που προκύπτει αυτό)

    2)Για τα «12,14,16 που θέλουν να παίξουν σε μεγαλύτερη κατηγορία…».

    Σήμερα στην μια ομάδα… μετά στην άλλη.. ανάλογα με το πόσα θα πάρει ο μπαμπάς?
    Είναι κατάσταση αυτή?
    Εξάλλου οι ηλικίες αυτές έχουν τόσες πολλές ευκαιρίες για συμμετοχές και διακρίσεις, που είναι παράλογο να λέμε οτι είναι στόχος ενός μικρού η συμμετοχή στην Α Εθνική.
    Αυτό πρέπει να σταματήσει.

    3) Πέντε χρόνια εκτος διακρίσεων όντως δεν είναι τίποτα, ΑΛΛΑ όταν πριμοδοτείς ένα σύστημα ευκαιριακό, τα πέντε γίνονται και άλλα πέντε… και άλλα πέντε

    4) Τα πολλά σωματεία είναι καλό δείγμα? Εμένα μου φαίνεται ότι είναι «δεν συμφωνώ μαζί σου.. ανοίγω μαγαζί δίπλα».

    5)»Για να ανέβει μία ΝΕΑ ομάδα στην Αττική στην Α’ Εθνική (να κερδίσει άνοδο σε 5 πρωταθλήματα) ακόμα και με αρκετά καλή υποδομή στα παιδιά ,και με ικανοποιητικούς ανδρες, χωρίς μπάτζετ για μεταγραφές και με την πολύ ευνοική υπόθεση ότι δεν θα έρθουν σωματεία 3-4 κατηγορίες παραπάνω να προσεγγίσουνε παιδιά-ταλέντα και μεγάλους θέλει όχι 5 χρόνια αλλά 8-10 περίπου. Μέχρι τότε θα πρέπει να βγει νέα γενιά ταλέντων καθώς τα παιδιά με τα οποία ξεκίνησε η ομάδα θα έχουν μεγαλώσει.»

    Και ρωτάω εγώ. Ε καί? Δηλαδή αν είχε ανεβεί η ομάδα στην Α εθνική και μεγάλωναν τα παιδιά τι θα γίνονταν, θα έπεφτε πάλι πίσω?

    Όσο για την αφαίμαξη των ταλέντων από σωματεία μεγαλύτερων κατηγοριών, πραγματικά είμαι κάθετα αντίθετος

    6) Μακάρι και η ΑΕΚ και ο Πανιώνιος να ανέβουν Α εθνική έχοντας δημιουργήσει μηχανισμούς παραγωγής παικτών, όχι απλά για να ανέβουν στην Ά εθνική, αλλά για να πρωταγωνιστήσουν για πολλά χρόνια.

    Σχόλιο από Kostas Oreopoulos | 26 Δεκέμβριος, 2009

  5. Ευχαριστώ όλους για τις ευχές, αντεύχομαι, και επιφυλάσσομαι να απαντήσω οργανωμένα σε όλες τις παρατηρήσεις που θα συγκεντρωθούν.

    Μια απλή παρατήρηση και μόνο, σαν σκέψη για τροφή: Όταν η κορύφωση μιας εφηβικής ομάδας μπορεί να διαρκεί ίσα-ίσα ένα, δύο, άντε τρία χρόνια (καθώς αλλάζουν οι έξι παίκτες ηλικιακή κατηγορία), πώς μπορούμε να μιλάμε για 5ετίες, 8ετίες και 10ετίες μέχρι τη διάκριση; Τι είναι οι σύλλογοι, εργοστάσια αδιάλειπτης παραγωγής γκρανμέτρ; Πώς μπορούμε λοιπόν να έχουμε πυραμίδες κατηγοριών στους εφήβους;

    Σχόλιο από dokiskaki | 26 Δεκέμβριος, 2009

  6. Μερικές επισημάνσεις στις επισημάνσεις 🙂

    1) Τα Πέντε Χρόνια για τα οποία «εξανέστεις» ισχύουν μόνο στην Αττική

    2)Φυσικά το να πηγαίνουν τα παιδάκια από σωματείο σε σωματείο είναι απαράδεκτο. Γιαυτό πρέπει να θωρακίζονται τα μικρότερρα σωματεία και να έχουν μεγαλύτερη προοπτική αντί να είναι «στα ταρταρα» της Α ή Β τοπικής.

    3) Όταν στο σκάκι οι περισσότεροι παίρνουν «τρεις και εξήντα» τότε ό,τι σύστημα και να κάνεις , με τι λογική που παρουσιάζεται ευκαιριακό θα είναι. Το γεγονός ότι επί της ουσίας το άθλημα ΔΕΝ είναι ομάδικό (δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί η αντίστοιχη χημεία με άλλα αθλήματα) το κάνει ακόμα πιο εύκολο να φτιάξεις μία αξίομαχη ομάδα.

    4) Αυτό είναι τόσο υποτιμητικό σχόλιο για τις ομάδες της Αττικής που πραγματικά καλύτερα να μείνει ασχολίαστο.

    5) Συμφωνώ πλήρως. Το πλέον χαρακτηριστικό φαινόμενο «αφαίμαξης» σωματείου τα τελευταία χρόνια είναι κατά τη γνώμη μου η Σ.Ε. Βόλου. Με τις δυσκολίες της επάρχίας και της περιφέρειάς τους, κατάφεραν να βγάλουν ένα σωρό αξιόλογους νεαρούς παίκτες, δεν κατάφεραν όμως να τους κρατήσουν για να πάνε Α’ Εθνική…

    Για το 6) έχω ήδη τοποθετηθεί

    Σχόλιο από Κωστής Σκαπέρδας | 26 Δεκέμβριος, 2009


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: