ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Η βακτριανή καμήλα

Σύμφωνα με το γνωστό ανέκδοτο, η συμπαθής βακτριανή καμήλα (εδώ φιλοξενώ έναν  χαρακτηριστική εκπρόσωπο του είδους από τη σχετική σελίδα της γουίκη) είναι ένα άλογο σχεδιασμένο από επιτροπή.

Το ανέκδοτο αυτό στριφογύριζε στο μυαλό μου όλο το περασμένο Σαββατοκύριακο, όπου μετά από ένα 6ωρο στην Τεχνική Επιτροπή (το Σάββατο) και ένα 5ωρο στο ΔΣ την Κυριακή, η συνεδρίαση κυριολεκτικά διαλύθηκε λίγο πριν καταλήξει στην επόμενη βακτριανή καμήλα συμβιβαστική απόφαση για τη μορφή του διασυλλογικού των επόμενων χρόνων.

Για τα διασυλλογικά έχω γράψει δεκάδες σελίδες εδώ (και φοβάμαι ότι θα χρειαστεί να γράψω και πολλές ακόμη στο μέλλον). Το γεγονός είναι ότι καθένας που συμμετέχει στη συζήτηση αυτή προσέρχεται έχοντας στο μυαλό του τουλάχιστον:

  • το ιδανικό σύστημα που θα προτιμούσε (ανάλογα με τις ιδεολογικές πολιτικές, αθλητικές κι προσωπικές του προτιμήσεις, ανάλογα με τις εμπειρίες του, τις ανάγκες της περιοχής και του συλλόγου που εκπροσωπεί),
  • μια περιληπτική προσαρμογή του συστήματος αυτού (ανάλογα με τις εφικτές –κατά τη γνώμη του– οικονομικές διεκδικήσεις από την πολιτεία, την αυτοδιοίκηση, την τρόικα και τον Τρισέ, αλλά και την αίσθηση της πραγματικότητας που βιώνει ανάλογα με τη σκακιστική πραγματικότητα στην οποία ζει) και φυσικά
  • την προσωπική του κόκκινη γραμμή, πίσω από την οποία θεωρεί απόλυτα δικαιολογημένα ότι δεν μπορεί να υποχωρήσει –και αν υποχωρήσει, δεν πρόκειται να το παραδεχτεί ποτέ δημόσια.

Νομίζω ότι δεν έχει νόημα να περιγράψω εδώ όλες τις λεπτομέρειες και τα σκαμπανεβάσματα του διήμερου. Θα περιοριστώ στα τελευταία και πιο κρίσιμα λεπτά, που απροσδόκητα δεν οδήγησαν στη γέννηση της φετινής βακτριανής καμήλας:

Τον λόγο είχε ο Χρίστος Πιλάλης, που θύμισε τις δικές του απόψεις από παλιά («πυραμίδα»), δήλωσε ότι εφόσον το πρόβλημα είναι οικονομικό η απόφαση θα πρέπει να είναι για οκτώ σκακιέρες –και θα ψηφίσει για οχτώ σκακιέρες– και δεσμεύτηκε ότι θα ανακοινώνει τι θα ψηφίσει ο καθένας, ώστε να μην υπάρχει στο μέλλον το τωρινό φαινόμενο, να μην υποστηρίζει κανείς δημόσια την έστω συμβιβαστική ψήφο του. (Δεν ήταν καμιά φοβερή και τρομερή απειλή, το ΔΣ ήταν ανοιχτό και υπήρχαν αρκετοί θεατές, υποστηρικτές επίσης κάθε λογής διαφορετικών αποψεων και αποχρώσεων.)

Στη συνέχεια είχα τον λόγο εγώ. Αφού θύμισα (όπως κάθε μέλος του ΔΣ…) ότι οι απόψεις μου είναι γνωστές, γραπτές, δημόσιες κλπ, συνόψισα την πρόταση που είχα διαμορφωθεί για ψηφοφορία και ξεκαθάρισα ότι παρά τις επιφυλάξεις μου, ήταν μια πρόταση που θα μπορούσα να αποδεχτώ ως ικανοποιητικό συμβιβασμό.

Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Βασίλης ο Θεοδωρίδης, που ξεκίνησε «Μια και η ψήφος μου θα είναι αρνητική, να την αιτιολογήσω…». Στο σημείο αυτό ακολουθησε έκρηξη του προέδρου Γ. Μακρόπουλου, που εγκατέλειψε την αίθουσα δηλώνοντας ότι δεν έχει νόημα να γίνονται τόσες ώρες συζητήσεις και στο τέλος οι προτάσεις να μην ψηφίζονται συνολικά (αναφερόμενος, υποθέτω, στους συμβούλους της παράταξής του). Μετά από την εξέλιξη αυτή, απέσυρα και εγώ τη συμβιβαστική πρόταση που είχα διατυπώσει (στο κάτω κάτω της γραφής, συμβιβασμός σημαίνει και να υποχωρείς κάποιες φορές και οι υποχωρήσεις πρέπει να γίνονται από όλους, όχι μονομερώς), επικράτησε πανδαιμόνιο, και το ΔΣ διαλύθηκε.

Ποια ήταν η συμβιβαστική πρόταση που είχε διαμορφωθεί;

Σύστημα αγώνων: Ελβετικό, εφτά γύροι, ο ένας διπλός, 34 ομάδες όπως τώρα.

Σκακιέρες: Από δώδεκα σήμερα, δέκα (πέντε ενήλικοι -4 άντρες, 1 γυναίκα, πέντε έφηβοι: αγόρια Κ18, Κ15 -συγχώνευση των κατηγοριών Κ16 και Κ14) και Κ12, κορίτσια Κ18 και Κ15. Ουσιαστικά καταργείται μία αντρική και μία εφηβική.

Αλλοδαποί/κοινοτικοί: Παραμένουν 1+1, μόνο στις σκακιέρες ενηλίκων αν δεν είναι μόνιμοι και νόμιμοι κάτοικοι εσωτερικού. Ελεύθερα όμως στις αναπτυξιακές για παιδιά που πηγαίνουν σχολείο στην Ελλάδα, ανεξάρτητα αν είναι αλλοδαποί ή κοινοτικοί.

Αναπλήρωση των ομάδων που δεν δηλώνουν συμμετοχή, πρώτα από την περιφέρειά τους και μετά από Αθήνα, Θεσσαλονίκη.

Οδοιπορικά: Εκκρεμές θέμα για εξέταση

Προδιαγραφές διοργάνωσης: Εκκρεμές θέμα για εξέταση (μείωση απαιτήσεων για αύξηση του ανταγωνισμού και ενδεχόμενη μείωση τιμών)

Κοινή σύνθεση σε όλες τις κατηγορίες

Ποια είναι τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά αυτής της πρότασης (και ενδεχομένως προβλήματα κατά τη γνώμη μου), την οποία πάντως θεωρώ μάλλον βιώσιμη στο σύνολό της (και όσο δεν αλλάζει η βασική προβληματική προδιαγραφή κατά τη γνώμη μου, οι μεικτές σκακιέρες):

Ότι οι εφτά γύροι φτάνουν και περισσεύουν και ότι οι εννέα γύροι ήταν μια τεράστια σπατάλη είναι μια άποψη που υποστηρίζω εδώ και πολλά χρόνια…

Ότι θα μπορούσε να γίνει περισσότερη οικονομία επιστρέφοντας στις οχτώ σκακιέρες. Η εντύπωσή μου (από τις τοποθετήσεις) ήταν ότι ενώ στην Τεχνική Επιτροπή η άποψη για τον αριθμό των σκακιερών ήταν μοιρασμένη, στο ΔΣ έγερνε υπέρ των οχτώ σκακιερών. Ο πρόεδρος όμως, (που αρχικά ήταν υπέρ των οχτώ), είχε μεταστραφεί υπέρ των δέκα. Προσοχή: Ακόμη και σε τοπικό επίπεδο οι οκτώ σκακιέρες έχουν πλεονεκτήματα (π.χ. δύο ΙΧ αυτοκίνητα στις μετακινήσεις αντί για τρία).

Ότι η συγχώνευση των κατηγοριών Κ16 και Κ14 στην Κ15 είναι ιδιαίτερα προβληματική (παρατήρηση που έκανε ως θεατής ο Σωτ. Λογοθέτης: είναι οι πιο πολυάνθρωπες κατηγορίες εφήβων), αλλά η εναλλακτική, η κατάργηση της Κ18 για να μείνουν Κ16, Κ14, Κ12 ουσιαστικά διώχνει τα παιδιά πάνω απο 16 χρονών από τους συλλόγους (στο ΔΣ υπήρχε ισχυρή τάση υπέρ της επαναφοράς σκακιέρας Κ20). Ανάλογα ισχύουν φυσικά και για τα κορίτσια. Εδώ η πάγια άποψή μου είναι ότι η μοναδική λύση είναι τα χωριστά πρωταθλήματα με αθροιστική βαθμολογία (και διάφορες δικλίδες για να διασφαλιστεί η συνέχεια των αναπτυξιακών προγραμμάτων των συλλόγων). Δυστυχώς, εδώ ο μεγαλύτερος αντίπαλος της άποψης για χωριστές συνθέσεις είναι ο πρόεδρος Γ. Μακρόπουλος και, αν δεν πειστεί να αναζητηθούν λειτουργικές λύσεις στην κατεύθυνση αυτή, δύσκολα θα υπάρξει εξέλιξη προς τα εκεί.

Η ρύθμιση για τους κοινοτικούς/αλλοδαπούς είναι αναμφίβολα στη σωστή κατεύθυνση και απαντάει θετικά σε πολλά σχετικά αιτήματα σωματείων.

Τέλος, η αναπλήρωση των ομάδων είναι ένα θέμα στο οποίο προσωπικά επέμεινα πολύ (ήταν η δική μου «κόκκινη γραμμή») επειδή πιστεύω ότι, όπως φάνηκε και τις περασμένες χρονιές, θα οδηγήσει στην πράξη στη συμμετοχή περισσότερων αθηναϊκών και θεσσαλονικιώτικων σωματείων στην τελική φάση, άρα  μειώνει την πίεση στους ΠΟΑ και το άγχος του υποβιβασμού και συνεπώς, μειώνει και την ανάγκη να φέρνουν οι ομάδες ξένους και να πετάνε λεφτά για να έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στο πάρτι και την επόμενη χρονιά για να ξαναπετάξουν λεφτά σε ξένους και πάει λέγοντας.

Όμως, όπως έγραψα ηδη, η συνεδρίαση του ΔΣ διαλύθηκε χωρίς απόφαση και η συμπαθής βακτριανή καμήλα του 2011 δεν είδε το φως του κόσμου. Προσωρινά; Θα έλεγα μάλλον ναι, καθώς το πιεστικό οικονομικό περιβάλλον δεν θα εξαφανιστεί αν χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο, να περιμένουμε. Αλλά αυτό είναι άλλο ζώο…

Advertisements

8 Σεπτεμβρίου, 2010 - Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ

3 Σχόλια »

  1. RSS: o δαίμονας του διαδικτύου!
    Το σχόλιο αυτό ξεκίνησα να το γράφω αμέσως μετά το ΔΣ, αλλά από λάθος χειρισμό μου, δημοσιεύτηκε ενώ ήταν ακόμη σε ημιτελή μορφή. Την απέσυρα μόλις το ανακάλυψα, αλλά ο τίτλος είχε ήδη περάσει στους RSS readers. Κανένα μυστήριο, λοιπόν! 🙂

    Σχόλιο από dokiskaki | 8 Σεπτεμβρίου, 2010

  2. Το Δ.Σ του Μορφωτικού Αθλητικού Συλλόγου Γαλαξίας Δράμας συγχαίρει δημόσια τον κ. Αηδόνη Χρήστο για την ανάληψη των καθηκόντων του ως Υφυπουργός Υγείας, αρμόδιος για τον αθλητισμό και του εύχεται για τη συνέχεια δύναμη και επιτυχίες.

    Καικάτι άλλο από εμένα προσωπικά:
    » Φίλε Χρήστο πάντα λέγαμε στις παρέες μας ότι το Σκάκι της Δράμας χρειάζεται συμπαραστάτες. Πιστεύω ο σημερινός Υφυπουργός Αθλητισμού να μην το ξέχασε !!!!»

    Και φυσικά πιστεύω ότι μετά απο πολλά χρόνια το σκάκι έχει και έναν φιλο Υφυπουργό Αθλητισμού. ‘Αλλωστε στο blog του Γαλαξία έβαλα και δύο φωτογραφίες που νομίζω ότι με δικαιώνουν

    http://galaxiasdramas.blogspot.com/

    Γκουτιούδης Ζήσης

    Υ.Γ Συγχωρέστε με για το άσχετο σχόλιο στο άρθρο αλλά ήθελα κάπου να το γράψω !!!!
    Ευχαριστώ

    Σχόλιο από Γκουτιούδης Ζήσης | 9 Σεπτεμβρίου, 2010

  3. Πες μας και το ανέκδοτο κάποια στιγμή, γιατί η περιγραφή του ΔΣ ήταν για κλάματα. Ασχέτως αν, για λόγους αυτοπροστασίας της ψυχικής υγείας, γελάμε ενίοτε.

    Σχόλιο από Ελισσαίος | 11 Σεπτεμβρίου, 2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: