ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Ευχαριστώ και καλή τύχη

Πριν από περίπου δύο χρόνια προσπάθησα να ξεκινήσω ένα ιστολόγιο που θα ασχολιόταν με τα λεγόμενα βαριά (οργανωτικά, διοικητικά κοκ) θέματα και θα έδινε ελεύθερο βήμα πολιτικής συζήτησης.

Σε αυτό το διαδικτυακό σκακιστικό σπιτικό που άνοιξα, ήταν ευπρόσδεκτοι όλοι, επώνυμοι και ανώνυμοι εφόσον ήθελαν να συζητήσουν κάποια από τα θέματα που πρότεινα για συζήτηση (και ορισμένες φορές, θέματα που πρότειναν εκείνοι). Η μοναδική μου παράκληση ήταν να είναι ευπρεπείς και ομολογώ ότι ήταν κάτι που τήρησαν όλοι με μεγάλη ευκολία. Επί δύο χρόνια δεν χρειάστηκε να κόψω ούτε ένα (1) σχόλιο πολιτικής άποψης και ελάχιστες φορές αναγκάστηκα να «λειάνω» τη γλώσσα, ενημερώνοντας πάντα τον σχολιαστή.

Την περασμένη εβδομάδα προσπάθησα να ξεκινήσω μια συζήτηση με αφορμή τη λαομίσητη πια απόφαση του ΔΣ για τη σύνθεση 3-5 και να θέσω το γενικότερο θέμα με τοπρόβλημα των διασυλλογικών. Παρά την επικέντρωση των αναγνωστών και σχολιαστών στο συγκεκριμένο θέμα, εγώ ήθελα και προσπάθησα να κοιτάξω πέρα από το καλοκαίρι του 2011.

Ο τρόπος που το έκανα αυτό προφανώς δεν ήταν αρεστός.  Τα επιθετικά σχόλια που έγιναν ήταν ολοφάνερο ότι έβραζαν από την οργή «επειδή δεν βλέπω το προφανές». Ώρες-ώρες είχα την αίσθηση ότι μου φώναζαν «Μα στραβός είσαι; Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν μας ενδιαφέρουν όσα λες;» Παρά τη μεγάλη προσπάθεια που έκανα επί μια εβδομάδα να τεκμηριώσω και να συζητήσω —με τον τρόπο που ήθελα εγώ— άκουγα τηλεφωνικούς αφορισμούς και έπαιρνα προσωπικά μηνύματα για το ιεραποστολικό έργο που έχω αναλάβει να υποστηρίζω μια τόσο λάθος απόφαση, για την αδυναμία μου να καταλάβω τι ζητάει ο κόσμος και πολλά άλλα.

Θα ξεκαθαρίσω ότι για αποφάσεις που παίρνω επειδή πιστεύω ότι έχω δίκιο δεν αρκούν οι φωνές μέσα στα αυτιά μου για να πειστώ ότι έχω άδικο. Όμως οι σελίδες με αυτόν τον διάλογο κουφών (και ενδεχομένως, η στάση μου) δεν θεωρώ ότι αποτελούν τιμή για την εικόνα των «ε,σ,π», όχι όπως τουλάχιστον τα είχα φανταστεί.

Κατά τη γνώμη μου, ο συγκεκριμένος τρόπος συζήτησης για ένα τόσο κρίσιμο θέμα δείχνει ότι απέτυχα στον στόχο που είχα βάλει πριν δύο χρόνια. Γι’ αυτό και αναστέλλω τη λειτουργία των «ε,σ,π». Αποσύρω επίσης όλη την αλυσιτελή συζήτηση για το διασυλλογικό. Όποιος από τους σχολιαστές αυτής της συζήτησης θέλει να έχει ένα αντίγραφο από τα σημεία όπου συμμετείχε για τα διασυλλογικά (άρθρο και σχετικά σχόλια του άρθρου)  για αυστηρά προσωπική του χρήση (αναλαμβάνοντας με άλλα λόγια τη σχετική δέσμευση στο λόγο της τιμής του), μπορεί να μου στείλει προσωπικό και, παρακαλώ οπωσδήποτε επώνυμο ιμέιλ για να του ετοιμάσω και να του στείλω ένα αντίγραφο.

Σας ευχαριστώ για την παρέα αυτά τα δύο χρόνια και εύχομαι σε όλους καλή τύχη.

Τάκης Δρεπανιώτης aka dokiskaki

ΥΓ 22/10/10: Από τις συζητήσεις στην μπλογκόσφαιρα καταλαβαίνω ότι είναι χρήσιμη η επαναφορά της όλης συζήτησης για τα διασυλλογικά και την επαναφέρω, μαζί με τα σχόλια και τη δυνατότητα σχολιασμού, διαθέσιμα για όλους. Παρακαλώ όμως να μην περιμένετε οπωσδήποτε απάντηση. Η απόφασή μου να μην επεκτείνω την ύλη των «ε,σ,π» παραμένει.

Ευχαριστώ όλους όσους έκαναν σχόλια με αφορμή το τέλος των «ε,σ,π» (είναι λίγο περίεργο, σαν να διαβάζεις τον …επικήδειό σου), ακόμη και όσους δεν μπόρεσαν να κρύψουν την προσωπική τους αντιπάθεια. Στο κάτω κάτω, ανθρώπινα είναι αυτά και απολύτως κατανοητά.

Φυσικά, πολύ περισσότερο ευχαριστώ  όσους έκαναν τον κόπο να προσθέσουν μία καλή κουβέντα, μια προσωπική συμβουλή ή μέιλ συμπαράστασης ή διαφωνίας.

18 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ | 1 σχόλιο

Οι κάλπες έκλεισαν…

…αλλά δεν μας έκαναν πολύ σοφότερους (νομίζω), αν και χρήσιμα συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς από κάθε πληροφορία.

Το πρώτο γκάλοπ που δημοσίευσα πήγε άπατο 🙂 καθώς «σκεπάστηκε» από τα πολύ πιο περιεκτικά του ΜσΝ. Η συμμετοχή ήταν μικρή και ανάλογη άλλων, πολύ εξειδικευμένων γκάλοπ που έχω δημοσιεύσει στο παρελθόν. Ήταν λάθος μου που το σκέφτηκα σαν το πρώτο από μια σειρά καθημερινών ερωτηματολογίων —έπρεπε να είχα δημοσιεύσει όλες τις ερωτήσεις, διαδοχικά. Επίσης, ήταν και κακοσχεδιασμένο. Ας είναι ελαφρό το ηλεκτρονικό χώμα που θα το σκεπάσει.

Το γκάλοπ του ΜσΝ είχε πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα. Το δείγμα, αν και σαφώς μεγαλύτερο, παραμένει μικρό και με άγνωστη σύνθεση. Ούτε εκείνος το είχε σχεδιάσει για δημοσίευση, ούτε εγώ έκανα την απαραίτητη επμέλεια που θα έπρεπε. Αν είχαμε συνεργαστεί εκ των προτέρων θα ειχαμε ίσως προσφέρει μια πολύ πιο παραγωγική δημοσκόπηση. Δυστυχώς, όταν υπάρχει (για τον x λόγο) δυσπιστία για τις προθέσεις του άλλου, η συνεργασία γίνεται δύσκολη.

Τέλος πάντων. Πολύ συνοπτικά, επισημαίνω απλώς ότι στο πρώτο ερώτημα «Θεωρείτε ότι η απόφαση της ΕΣΟ της 9/10 κινείται προς την σωστή κατεύθυνση;» οι απαντήσεις ήταν 68: πολύ 2, αρκετά 6, λίγο 8 και καθόλου 52. Προσωπικά, ψήφισα «καθόλου» επειδή δεν θεωρώ ότι «η απόφαση της ΕΣΟ της 9/10 κινείται προς την σωστή κατεύθυνση». Λυπάμαι αν δεν κατάφερα αυτή την εβδομάδα να κάνω σαφές ότι ήταν μια απόφαση για καθαρά οικονομικούς λόγους.

Το επόμενο ερώτημα μου δείχνει κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Παρά τη διατύπωσή του (όπως ήδη διαφωνήσαμε με τον ΜσΝ, δείτε στα σχόλια του γκάλοπ) «Μετά απο εμπειρία δύο χρόνων, πιστεύετε πως η δυνητική συμμετοχή 34 ομάδων στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής βοηθάει, συμφωνα με τα δικά σας κριτήρια, το άθλημα;» απο τους 70 που ψήφισαν ήταν κάθετα αντίθετοι, που λέμε, ένας λιγότερος από τους μισούς. Σε συνδυασμό και με το ερώτημα για τον αριθμό των ομάδων (βλ. πιο κάτω) έχω νομίζω το δικαίωμα να ισχυριστώ ότι πολλοί από όσους ψήφισαν γνωρίζουν το θέμα μόνο θεωρητικά και με βάση τα όσα ισχύουν στα άλλα αθλήματα. («Μα σε ποιο άθλημα έχουν Α’ Εθνική με 34 ομάδες;»). Η ψήφος μου εδώ πήγε, βέβαια, στο «πολύ».

Και για το επόμενο ερώτημα: «Ποιος κατά τη γνώμη σας θα ήταν ο ιδανικός αριθμός συλλόγων που θα έπρεπε να παίρνει μέρος στην Α1 κατηγορία;» διατύπωσα στα σχόλια τις μεθοδολογικές μου αντιρρήσεις. Παρόλα αυτά, όσοι ψήφισαν για αριθμό ομάδων που η σωστή αγωνιστική διαχείρισή τους σε 7 αγωνιστικές απαιτεί κτγμ ελβετικό σύστημα (14 και πάνω, δηλαδή) ήταν οι 42 στους 70, δηλαδή καθαρή πλειοψηφία 60%. Δεν θα επεκτείνω εδώ το σκεπτικό μου. Απλώς θα αναρωτηθώ ξανά. Αφού το σύστημα τις αντέχει, γιατί όχι (και) περισσότερες; Η ψήφος μου εδώ ήταν, όπως θα περιμένατε, στις 20 και παραπάνω.

Δυστυχώς, η πιο ενδιαφέρουσα από όλες τέταρτη ερώτηση «Αν η σύνθεση περιοριστεί σε 8 σκακιέρες, ποιος θα ήταν ο ιδανικός αριθμός σκακιερών γυναίκες, εφηβους και νεάνιδες;» είχε σφάλμα στις απαντήσεις. Έτσι θα πρέπει αναγκαστικά, και με κάθε επιφύλαξη, οι απαντήσεις στις δύο ξεχωριστές κατηγορίες 2-3 και 3-4 να συγχωνευτούν και να δώσουν 58 ψήφους από τις 69 στο 2-4, ένα στοιχείο που είναι τόσο ευρύ που γίνεται άχρηστο. Εδώ ομολογώ ότι έριξα λάθος ψήφο. Με μπέρδεψε το 2-3 και 3-4 και ψήφισα 3-4 (νόμισα ότι ήταν 4-5), ενώ στο ΔΣ ψήφισα βέβαια για 5. Παρόλα αυτά (και με το ενδεχόμενο να έχουν κάνει κι άλλοι λάθος), αυτοί που ψήφισαν 5 και πάνω ήταν 3. Ακόμη και αν δεν θέλετε να πιστέψετε ότι ψήφισα όπως λέω, κάποιος που ψήφισε ότι η απόφαση της ΕΣΟ «δεν κινείται προς την κατεύθυνση» ή δεν ψήφισε καθόλου, συμφωνεί με τη σύνθεση.

Και για να μην ανοίγω καινούργιο θέμα, δύο παρενθετικά, από τα χτεσινά πηγαδάκια στους τελικούς των εφηβικών ομαδικών Αττικής:

Το πρώτο: Χτες, τα παιδιά της ομάδας μου, της ομάδας του ΣΟ Καλλιθέας, νίκησαν τον Φυσιολάτρη και ολοκλήρωσαν την «έκπληξη» του Σαββάτου, όταν νίκησαν την ισχυρότατη ομάδα της ΠΣ Περιστερίου με τους τέσσερις πρωταθλητές και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Αττικής Κ16. Σε αγωνιστικό επίπεδο, είναι μια υπενθύμιση για τη ρευστότητα των αποτελεσμάτων στις εφηβικές κατηγορίες και το πρόβλημα να προσπαθείς να στήσεις πάγιες κατηγορίες με ρευστές συνθέσεις. Σε προσωπικό επίπεδο, ευτυχώς που ο σύλλογός μου απέδειξε ότι έχει γερά πιτσιρίκια. Έτσι, με φρέσκο το αποτέλεσμα, κανείς δεν μπορούσε να με κατηγορήσει (κατά πρόσωπο, τουλάχιστον) ότι προωθούσα με την ψήφο μου τα συμφέροντα του σωματείου μου. Μπορούσαν (και το έκαναν) φυσικά να παραπονεθούν ότι η απόφαση βοηθούσε κάποιον άλλον. Αλλά αυτό ισχύει με κάθε απόφαση, ακόμη και όταν μοιράζεις λεφτά…

Το δεύτερο: Ευτυχώς για το ελληνικό σκάκι, όσες φορές προσπάθησα να ασχοληθώ διοικητικά με την ΕΣΣΝΑ, δεν κατάφερα να είμαι σε θέση από όπου θα μπορούσα να επηρεάσω την πολιτική της (με άλλα λόγια, σε απλά ελληνικά, να κάνω τον πρόεδρο —επειδή στην Ελλάδα τελικά μόνο οι πρόεδροι χαράζουν πολιτικές…) Αν ήμουν πάντως εγώ υπεύθυνος αυτον τον καιρό στα πράγματα της Αττικής, και πίστευα ότι η απόφαση για τη μείωση των σκακιερών δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική για τους ΠΟΑ και τις κατώτερες κατηγορίες, θα ζητούσα από την ΕΣΟ να αποδεσμεύσει τα πρωταθλήματα Αττικής από την απόφαση να παιχτούν με τις μειωμένες συνθέσεις. Νομίζω ότι το ΔΣ της ΕΣΟ έχει την επαρκή ευφυΐα να αντιληφθεί οτι η σύνθεση της Α’ Εθνικής πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μίνιμουμ. Το ιδιο ισχύει φυσικα και για άλλες ενώσεις (αλλά εκεί δεν ειμαι εκλόγιμος…).

Διαφορετικά, θα επέμενα στην απόφασή μου να διοργανώσω τα πρωταθλήματα με την καταλληλότερη σύνθεση για την περιοχή μου.

Αλλά ευτυχώς για το ελληνικό σκάκι, τα επαγγελματικά μου δεν μου επιτρέπουν πια να ανακατεύομαι στα διοικητικά της ΕΣΣΝΑ και (σύντομα ελπίζω, όταν λήξουν τα δικαστικά) και στα διοικητικά της ΕΣΟ.

18 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΣΦΥΓΜΟΜΕΤΡΗΣΗ | 6 Σχόλια