ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Πρόταση «Διασυλλογικά 2012+»: β. Τρία τουρνουά

Η σύνθεση στα διασυλλογικά έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά σαν εργαλείο για την υλοποίηση πολλών στόχων. Σε συνδυασμό με το ότι δεν υπάρχει και διεθνώς η μία και μοναδική σύνθεση για διασυλλογικά πρωταθλήματα (αν και οι πιο συνηθισμένες ομάδες είναι πια οι τετραμελείς ή εξαμελείς), η σύνθεση (και ειδικότερα, τα επιμέρους συστατικά τους) είναι η αγαπημένη κολοκυθιά του ελληνικού τουλάχιστον σκακιστικού μικρόκοσμου τα τελευταία 35 χρόνια, από τη στιγμή που άρχισαν να εφαρμόζονται οι μεικτές συνθέσεις.

Μια μικρή επεξήγηση για όποιον εκτός χώρου προσπαθήσει να διαβάσει αυτά τα ακαταλαβίστικα. «Μεικτή» ορίζεται η σύνθεση όταν κάποιες από τις σκακιέρες πρέπει να καταλαμβάνονται από σκακιστές ή σκακίστριες με συγκεκριμένες προδιαγραφές (συνήθως ηλικία).

Τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχαν πολλά παράπονα με τις συνθέσεις, αν και είχε αρχίσει να αυξάνεται, κατά τη γνώμη μου δικαιολογημένα, η πίεση για την προσθήκη μιας σκακιέρας στα 20. Η σκακιέρα αυτή αναμφισβήτητα δεν είναι αγωνιστικά αναπτυξιακή. Το επιχείρημα «αν δεν έγινε κάποιος κορυφαίος στα 20 για να μπει στην πρώτη ομάδα, πότε θα γίνει;» είναι ισχυρό, αλλά παραβλέπει ότι συνήθως η σκακιέρα αυτή είναι οργανωτικά ιδιαίτερα χρήσιμη για τα σωματεία, είναι η αναπτυξιακή διοικητική σκακιέρα τους. Με τη σκοπούμενη μάλιστα μείωση των ορίων και για τις νεάνιδες στα 16 και 12, θα γίνει απαραίτητη και μια ανάλογη σκακιέρα γυναικών. Συνεπώς, η 12μελής σύνθεση θα έπρεπε να γίνει 14μελής και να διαμορφωθεί ως εξής:

α) 6 γενικές (στην πράξη, αντρικές) σκακιέρες, η μια Κ20
β) 4 γενικές εφηβικές (στην πράξη, αγόρια), Κ18, Κ16, Κ14, Κ12
γ) 4 γυναικείες σκακιέρες, η μια Κ20, η μια Κ16,η μια Κ12

Η σύνθεση αυτή προσφέρει ικανοποιητική απάντηση στα (ετερόκλιτα) ζητούμενα της γενικής συμμετοχής, της κλιμακωτά δομημένης συμμετοχής των εφήβων (που έχουν ξεπεράσει το πρώτο στάδιο ανάπτυξης, τη μαζική συμμετοχή) και προωθεί δυναμικά τον πιο υπανάπτυκτο τομέα, τη συμμετοχή των γυναικών.

Το κυριότερο πρόβλημα αυτής της σύνθεσης είναι ότι και πάλι δεν προσφέρει αγωνιστική διέξοδο στη ζήτηση για πολύ περισσότερες γενικές και εφηβικές σκακιέρες. Η απάντηση θα μπορούσε να είναι το διαδεδομένο και κατοχυρωμένο ακόμη και σε σκακιστικές Ολυμπιάδες δικαίωμα συμμετοχής πολλών ομάδων από έναν σύλλογο, αλλά συνήθως «υπάρχει ζήτηση» μόνο για γενικές ή εφηβικές σκακιέρες. Έτσι, οι αναπτυξιακές σκακιέρες (και κυρίως, οι γυναικείες) όχι μόνο προκαλούν οργανωτικές δυσκολίες σε πληθυσμιακά ασθενέστερους συλλόγους, αλλά προκαλούν και αγωνιστικό μποτιλιάρισμα στις πιο πολυάριθμες κατηγορίες.

Ταυτόχρονα, είναι φανερό ότι οι σύλλογοι που θέλουν να καλλιεργούν κατά προτεραιότητα αναπτυξιακούς τομείς δεν ανταμείβονται επαρκώς.

Η λύση είναι απλή: Τρία χωριστά τουρνουά, που θα διεξάγονται ταυτόχρονα και η συνολική κατάταξή τους θα δίνει τους πρωταθλητές και την κατάταξη σε εθνικές και περιφερειακές κατηγορίες. Ένα τουρνουά με γενική σύνθεση, ένα με γενική εφηβική σύνθεση, ένα με γυναικεία σύνθεση. Έτσι ανοίγει ο δρόμος και για πολλαπλές συμμετοχές σε μια από τις επιμέρους κατηγορίες, αλλά και για επιμέρους καλλιέργεια και βράβευση των αναπτυξιακών κατηγοριών.

Κατά τη γνώμη μου, με μία σειρά από προϋποθέσεις:

α) Όποιος σύλλογος θέλει να είναι «εθνικής κατηγορίας» θα πρέπει να συμμετέχει και στα τρία τουρνουά.
β) Όποιος σύλλογος θέλει να είναι πρωταθλητής Ελλάδας στην Α’ Εθνική, θα πρέπει να έχει τις καλύτερες ομάδες και στα τρία τουρνουά στο πανελλήνιο διασυλλογικό.
γ) Όποιος σύλλογος θέλει να είναι στην Α’ Εθνική θα πρέπει να έχει ψηλή κατάταξη και στα τρία τουρνουά στο πανελλήνιο διασυλλογικό και να συμμετέχει επίσης και στα τρία τουρνουά στο οικείο περιφερειακό διασυλλογικό.
δ) Όποιος σύλλογος αρκείται να είναι στην Β’ Εθνική θα αρκεί να συμμετέχει στα τρία τουρνουά και στο πανελλήνιο διασυλλογικό και στο οικείο περιφερειακό.
ε) Και, όποιος σύλλογος δεν μπορεί να τα κάνει αυτά, θα παραμένει σε κατάταξη περιφερειακής κατηγορίας εκτός αν πραγματικά διακρίνεται σε μια από τις αναπτυξιακές κατηγορίες.

Η κατάταξη όμως θα ισχύει για τη συγκεκριμένη χρονιά. Έτσι, αν την επόμενη χρονιά ο σύλλογος ικανοποιήσει περισσότερες απαιτήσεις, θα μπορεί να βρίσκεται κατευθείαν από χαμηλή περιφερειακή κατηγορία σε εθνική –και αν δεν είναι ζωντανός, το αντίστροφο.

Πώς θα εξασφαλιστεί όμως ότι το τουρνουά στις γενικές σκακιέρες δεν θα υποσκελίσει το συνολικό πρωτάθλημα στη συνείδηση του σκακιστικού κόσμου –και τι θα γίνουν τα τωρινά διασυλλογικά;

Δεν μου αρέσει να κάνω παραπομπές σε άλλα αθλήματα, επειδή προσπαθώ να αναλύω με σκακιστική οπτική και να δίνω λύσεις με σκακιστικά εργαλεία. Δεν μπορεί όμως να μην έχει παρατηρήσει ο φίλαθλος του ποδοσφαίρου τη μεγάλη προβολή και σημασία που δίνουν οι μεγάλοι σύλλογοι της χώρας μας στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα. Τέτοια πρωταθλήματα υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και οι μεγάλοι σύλλογοι τα είχαν γραμμένα στα παλιότερα των υποδημάτων τους. Η συστηματική τους καλλιέργεια ξεκίνησε μόνο όταν η UEFA άρχισε να υποχρεώνει τους συλλόγους να έχουν στις 24άδες των ευρωπαϊκών κυπέλλων συγκεκριμένο αριθμό γηγενών και συγκεκριμένο αριθμό μικρών σε ηλικία ποδοσφαιριστών. Το αποτέλεσμα φαίνεται ήδη από τα ταλέντα που παρατάσσουν πια όλοι οι μεγάλοι σύλλογοι της χώρας με παίκτες δουλεμένους στα φυτώριά τους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα από τη διάσπαση του σημερινού διασυλλογικού σε επιμέρους πρωταθλήματα είναι ο κίνδυνος να αδιαφορήσουν τα σωματεία για τα αναπτυξιακά τουρνουά. Το φαινόμενο αυτό είναι απόλυτα λογικό, ανθρώπινο και ουσιαστικά αναμενόμενο και ο μοναδικός τρόπος να αποφευχθεί είναι ένα σύνολο δεσμεύσεων και επιβραβεύσεων για τις ομάδες που θα διεκδικούν διακρίσεις και επιδοτήσεις.

Θα χρειαστεί όμως και μια θεσμική αναδιάταξη των διασυλλογικών που υπάρχουν μέχρι σήμερα.

Συγκεκριμένα:

Το Κύπελλο μετατρέπεται από τη σημερινή, «ελιτίστικη» και σπάταλη σε ημερομηνίες νοκάουτ μορφή του σε κανονικό τουρνουά σε έξι γενικές σκακιέρες (η μία υποχρεωτικά Κ20).

Έτσι, ο νικητής του γενικού τουρνουά θα είναι ο Κυπελλούχος (Ελλάδας ή Περιφέρειας) και δεν θα υπάρχει δυνατότητα αθέλητης ή ηθελημένης σύγχυσης με τον συνολικό νικητή των τριών τουρνουά, τον Πρωταθλητή (Ελλάδας ή Περιφέρειας). Έτσι δίνεται όμως και η δυνατότητα να συμμετέχουν οι σύλλογοι με περισσότερες από μια ομάδες στη διοργάνωση αυτή, καλύπτοντας το ένα σημείο αυξημένης ζήτησης.

Το Μικτό Νεανικό διατηρείται ως επωνυμία, αλλά μόνο με τις τέσσερις γενικές σκακιέρες: Κ18, Κ16, Κ14, και Κ12. Και εδώ θα μπορούν πια οι σύλλογοι να παρατάσσουν περισσότερες ομάδες.

Στη γυναικεία σκακιέρα και τις δύο σκακιέρες νεανίδων (μελλοντικά) Κ16 και Κ12 προστίθεται μια γυναικεία σκακιέρα Κ20 και δημιουργείται Πανελλήνιο Γυναικείο Διασυλλογικό. Το τουρνουά αυτό, ολοφάνερα, θα στηριχτεί τα πρώτα χρόνια στην πίεση που θα ασκείται στα σωματεία που θα θέλουν να διακρίνονται ή απλώς να βρίσκονται σε εθνικές κατηγορίες. Μακάρι βέβαια, να υπάρξει σύντομα και εδώ ζήτηση για συμμετοχή με περισσότερες ομάδες.

Το σύστημα με τα τρία τουρνουά, τη δυνατότητα πολλών συμμετοχών από έναν σύλλογο, και την κατ’ έτος κατάταξη σε κατηγορίες ανάλογα με τη συνολική παρουσία των συλλόγων επαρκεί απόλυτα για την κάλυψη των διασυλλογικών αναγκών των σωματείων και των σκακιστών, αλλά και τον κεντρικό αναπτυξιακό προγραμματισμό.

Επιπλέον, η δομή του είναι τέτοια ώστε να μπορεί και να επεκταθεί συγκροτημένα (για να ικανοποιήσει π.χ. αυξημένες επιμέρους απαιτήσεις σε οποιαδήποτε κατηγορία μιας περιφέρειας) χωρίς να επηρεάζει τα άλλα πρωταθλήματα, αφού τελικά, σημασία έχει μόνο η κατάταξη σε καθένα από τα τρία τουρνουά.

Πώς θα ρυθμίζονται προκρίσεις και υποβιβασμοί στο Πανελλήνιο και στα Περιφερειακά διασυλλογικά;

Η έννοια των προκρίσεων και των υποβιβασμών δεν θα υφίσταται, αφού κάθε σωματείο θα κατατάσσεται κάθε χρόνο, στο τέλος της περιόδου, στην κατηγορία πουαναλογεί στη δραστηριότητά του.

Συνεπώς, για σωματεία που απλώς θα θέλουν να συμμετάσχουν για την αγωνιστική εμπειρία και αρκούνται στη διασφάλιση της κατάταξης στη Β’ Εθνική Κατηγορία, δεν θα υπάρχει λόγος και να πληρώνουν π.χ. για ξένους σκακιστές. Θα αρκεί μόνο να επικεντρωθούν στην παρουσία και συμμετοχή τους και στα τρία τουρνουά του Πανελλήνιου Διασυλλογικού.

Επίσης, για σωματεία που απλώς θέλουν να ενταχθούν σε εθνική κατηγορία χωρίς να εμπλακούν στο κόστος της συμμετοχής στο Πανελλήνιο Διασυλλογικό, θα αρκεί να συμμετέχουν και στα τρία τουρνουά του Περιφερειακού τους Πρωταθλήματος.

Μα αν είναι ουσιαστικά ελεύθερη η συμμετοχή, «όπεν», στο Πανελλήνιο Διασυλλογικό, δεν υποβαθμίζονται τα Περιφερειακά;

Όχι, γιατί μια σειρά από κίνητρα και αντικίνητρα θα πείσει όλους τους συλλόγους που συμμετέχουν στα Πανελλήνια Διασυλλογικά ότι είναι προς το συμφέρον τους να συμμετάσχουν και στο αμέσως επόμενο οικείο Περιφερειακό:

α) Εκτός από τους πρώτους τρεις συλλόγους του Πρωταθλήματος, η μη συμμετοχή στο Περιφερειακό σημαίνει ότι θα χάνουν στην τελική ετήσια κατάταξη μια κατηγορία από εκείνη που εξασφάλισαν με τη συμμετοχή τους στο Πανελλήνιο.

β) Όλες οι επιδοτήσεις που θα δίνονται με οποιονδήποτε τρόπο για συμμετοχή στο Πανελλήνιο Διασυλλογικό, ακομηκαι για τους τρεις πρώτους της Α’ Εθνικής, θα εξαρτώνται από τα αποτελέσματα στο Περιφερειακό. Ακόμη και οι τρεις πρώτοι του Πανελλήνιου Διασυλλογικού δεν θα έχουν δικαίωμα επιδότησης για τη συμμετοχή τους την επόμενη χρονιά αν δεν το κερδίσουν από το Περιφερειακό διασυλλογικό τους.

Για να δείτε όλα τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή τη δημοσίευση, πατήστε εδώ.

Advertisements

2 Νοέμβριος, 2010 - Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΘΕΣΜΟΙ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ |

3 Σχόλια »

  1. Καταρχήν, μια σκέψη που έχω κάνει πολλές φορές για τις μεικτές συνθέσεις: για ποιό λόγο έχουμε ειδικές σκακιέρες? Γιατί δεν κατατάσσονται όλοι οι παίκτες, ανεξαρτήτως κατηγορίας, στη σύνθεση με βάση το Έλο? Σύμφωνοι, ας υπάρχουν οι περιορισμοί ηλικίας και φύλου, αλλά γιατί να υπάρχουν οι ειδικές σκακιέρες? Έχουμε ευνουχίσει αγωνιστικά σε απίστευτο βαθμό όλους τους νεαρούς σκακιστές μας, βάζοντάς τους να παίζουν διαρκώς ατομικούς αγώνες με τους συνομήλικούς τους, για ποιό λόγο να το κάνουμε αυτό και στα διασυλλογικά? Πόσες φορές πια να αντέξει ο Λογοθέτης να παίζει με το Δρεπανιώτη, από τα 8 του μέχρι να κλείσει τα 20?
    Συμφωνώ απόλυτα με το διαχωρισμό των πρωταθλημάτων σε γενικά, νεανικά και γυναικεία. Σαν ενδιάμεση στάση, μπορούμε να ξεκινήσουμε με 2 (χωρίς το γυναικείο), ενσωματώνοντας τις γυναίκες και νεάνιδες στα άλλα δύο, αν κρίνουμε ότι το δυναμικό μας δεν επαρκεί αυτή τη στιγμή να υποστηρίξει το γυναικείο διασυλλογικό, και να προγραμματίσουμε την εισαγωγή του στο μέλλον.
    Έχω όμως μια απορία: γιατί πρέπει ο πρωταθλητής Ελλάδος να είναι το σωματείο που αποδεικνύει την καθολική υπεροχή του σε όλους τους τομείς? Σε καμία χώρα δεν γίνεται αυτό. Ο μόνος λόγος που μπορώ να σκεφτώ για να δικαιολογήσω τη διασύνδεση αυτή μεταξύ των πρωταθλημάτων είναι να πιεστούν τα σωματεία να ασχολούνται με παιδιά και γυναίκες. Δεν υπάρχει άλλος, πιο απλός τρόπος? Πχ, μια ουσιαστική αναβάθμιση του νεανικού διασυλλογικού, με σημαντικά προνόμια και κίνητρα για τους νικητές? Γιατί να μπλέξουμε με κάτι τόσο περίπλοκο?
    Εγώ θα πρότεινα κάτι πιο απλό. Ναι, να χωρίσουμε τα πρωταθλήματα σε 2 ή 3. Το νεανικό και το γυναικείο να γίνονται όπως το νεανικό σήμερα, δηλαδή προκριματική φάση σε κάθε Ένωση (ενδεχομένως σε 2 κατηγορίες στις μεγάλες Ενώσεις), και μια σοβαρή τελική φάση σε πανελλήνιο επίπεδο, με αρκετές ομάδες (20?) και αρκετούς γύρους (και όχι συνεχώς διπλούς). Κίνητρα για τις ομάδες, όπως θέσεις πρόκρισης στα ατομικά νεανικά, δικαίωμα συμμετοχής στην ανώτατη κατηγορία του γενικού διασυλλογικού, απευθείας πρόκριση για την επόμενη χρονιά, ενδεχομένως υλικές απολαβές (σε σκακιστικό υλικό), θέσεις φιλοξενίας σε διεθνή τουρνουά (εκπροσώπηση της χώρας στην Ολυμπιάδα κάτω των 16, για παράδειγμα), κλπ. Και το γενικό διασυλλογικό, σε 6 σκακιέρες πια, να παραμείνει περίπου ως έχει, με κατηγορίες σε τοπικό επίπεδο και Α’ Εθνική κατηγορία με λίγες ομάδες (10 είναι το ιδανικό) και σκακιστικά αξιόλογο πρωτάθλημα (βλέπε: υψηλό μέσο όρο Έλο). Και φυσικά, με τέτοιο σύστημα πυραμίδας ώστε οι ομάδες της Α΄ Εθνικής να είναι οι κατά τεκμήριο καλύτερες. Είτε να παίζουν όλες οι ομάδες προκριματικά στις Ενώσεις τους (οπότε θα έχουν αγωνιστική δραστηριότητα και δεν θα κοιμούνται όσο όλοι οι άλλοι παίζουν, οι Ενώσεις θα έχουν πλήρες και ουσιαστικό πρωτάθλημα, και δεν θα μένει κανείς χωρίς διασυλλογικό αν ναυαγήσει η διοργάνωση της Α’ Εθνικής) και τελική φάση, είτε με το παλιό σύστημα και κάποιους αγώνες μπαράζ, όπου θα υπάρχει σκακιστικά αντικειμενική εκπροσώπηση των Ενώσεων. Αν θέλουμε, ας βγάλουμε και μια συνολική βαθμολογία από όλα αυτά, με κάποια προνόμια για τους κορυφαίους, αλλά γιατί να μπλέξουμε τα πρωταθλήματα μεταξύ τους?

    Σχόλιο από middlewave | 18 Ιανουαρίου, 2011

  2. Σε αυτό θα σου απαντήσω πολυ λακωνικά. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος από τα 35 χρόνια μου στο σκάκι ότι αν αφεθούν τα ισχυρά σωματεία «ελεύθερα», δεν θα ασχοληθούν με την ανάπτυξη. Αν χρειάζεται να εξηγήσω το γιατί με οικονομικούς ή πρακτικούς όρους, να το κάνω με ειδικό άρθρο και τεκμηρίωση κλπ, αλλά νομίζω ότι είναι ηλίου φαεινότερο πως είναι οικονομικά και πρακτικά πιο συμφέρον να «προσλαμβάνεις» γκρανμέτρ παρά να δουλεύεις μπας και φτιάξεις. Επίσης ηλίου φαεινότερο είναι ότι δεν μπορούν να υπάρξουν επαρκή κίνητρα για να ασχοληθούν πολλά σωματεία με αυτή τη δουλειά. Επομένως, πρέπει να επιστρατευτεί και πολλή «παραγοντική τρέλα».

    Αν όμως δεν γίνεται συστηματική ανάπτυξη στα ισχυρά σωματεία, εκεί όπου «και οι τοίχοι παίζουν σκάκι», με άλλα λόγια εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη συσσωρευμένη πείρα, η όποια ανάπτυξη γίνεται θα είναι αναγκαστικά σε κατώτερο επίπεδο.

    Για την κατάταξη των σκακιερών ξέρεις ότι έχω κι εγώ ανάλογες επιφυλάξεις, αλλά είμαι διατεθειμένος να θεωρήσω αυτό το θέμα ως ποιοτικά κατώτερο.

    Α, και να προσθέσω ότι το σύστημα «πιέζει» με κίνητρα και αντικίνητρα όλες τις ομάδες να παίζουν στο περιφερειακό τους.

    Σχόλιο από dokiskaki | 18 Ιανουαρίου, 2011

  3. «Έχουμε ευνουχίσει αγωνιστικά σε απίστευτο βαθμό όλους τους νεαρούς σκακιστές μας, βάζοντάς τους να παίζουν διαρκώς ατομικούς αγώνες με τους συνομήλικούς τους, για ποιό λόγο να το κάνουμε αυτό και στα διασυλλογικά?»

    Συμφωνώ και επαυξάνω.

    Σχόλιο από Μπουκανιέρος | 24 Ιανουαρίου, 2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: