ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Ευχαριστώ και καλή τύχη

Πριν από περίπου δύο χρόνια προσπάθησα να ξεκινήσω ένα ιστολόγιο που θα ασχολιόταν με τα λεγόμενα βαριά (οργανωτικά, διοικητικά κοκ) θέματα και θα έδινε ελεύθερο βήμα πολιτικής συζήτησης.

Σε αυτό το διαδικτυακό σκακιστικό σπιτικό που άνοιξα, ήταν ευπρόσδεκτοι όλοι, επώνυμοι και ανώνυμοι εφόσον ήθελαν να συζητήσουν κάποια από τα θέματα που πρότεινα για συζήτηση (και ορισμένες φορές, θέματα που πρότειναν εκείνοι). Η μοναδική μου παράκληση ήταν να είναι ευπρεπείς και ομολογώ ότι ήταν κάτι που τήρησαν όλοι με μεγάλη ευκολία. Επί δύο χρόνια δεν χρειάστηκε να κόψω ούτε ένα (1) σχόλιο πολιτικής άποψης και ελάχιστες φορές αναγκάστηκα να «λειάνω» τη γλώσσα, ενημερώνοντας πάντα τον σχολιαστή.

Την περασμένη εβδομάδα προσπάθησα να ξεκινήσω μια συζήτηση με αφορμή τη λαομίσητη πια απόφαση του ΔΣ για τη σύνθεση 3-5 και να θέσω το γενικότερο θέμα με τοπρόβλημα των διασυλλογικών. Παρά την επικέντρωση των αναγνωστών και σχολιαστών στο συγκεκριμένο θέμα, εγώ ήθελα και προσπάθησα να κοιτάξω πέρα από το καλοκαίρι του 2011.

Ο τρόπος που το έκανα αυτό προφανώς δεν ήταν αρεστός.  Τα επιθετικά σχόλια που έγιναν ήταν ολοφάνερο ότι έβραζαν από την οργή «επειδή δεν βλέπω το προφανές». Ώρες-ώρες είχα την αίσθηση ότι μου φώναζαν «Μα στραβός είσαι; Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν μας ενδιαφέρουν όσα λες;» Παρά τη μεγάλη προσπάθεια που έκανα επί μια εβδομάδα να τεκμηριώσω και να συζητήσω —με τον τρόπο που ήθελα εγώ— άκουγα τηλεφωνικούς αφορισμούς και έπαιρνα προσωπικά μηνύματα για το ιεραποστολικό έργο που έχω αναλάβει να υποστηρίζω μια τόσο λάθος απόφαση, για την αδυναμία μου να καταλάβω τι ζητάει ο κόσμος και πολλά άλλα.

Θα ξεκαθαρίσω ότι για αποφάσεις που παίρνω επειδή πιστεύω ότι έχω δίκιο δεν αρκούν οι φωνές μέσα στα αυτιά μου για να πειστώ ότι έχω άδικο. Όμως οι σελίδες με αυτόν τον διάλογο κουφών (και ενδεχομένως, η στάση μου) δεν θεωρώ ότι αποτελούν τιμή για την εικόνα των «ε,σ,π», όχι όπως τουλάχιστον τα είχα φανταστεί.

Κατά τη γνώμη μου, ο συγκεκριμένος τρόπος συζήτησης για ένα τόσο κρίσιμο θέμα δείχνει ότι απέτυχα στον στόχο που είχα βάλει πριν δύο χρόνια. Γι’ αυτό και αναστέλλω τη λειτουργία των «ε,σ,π». Αποσύρω επίσης όλη την αλυσιτελή συζήτηση για το διασυλλογικό. Όποιος από τους σχολιαστές αυτής της συζήτησης θέλει να έχει ένα αντίγραφο από τα σημεία όπου συμμετείχε για τα διασυλλογικά (άρθρο και σχετικά σχόλια του άρθρου)  για αυστηρά προσωπική του χρήση (αναλαμβάνοντας με άλλα λόγια τη σχετική δέσμευση στο λόγο της τιμής του), μπορεί να μου στείλει προσωπικό και, παρακαλώ οπωσδήποτε επώνυμο ιμέιλ για να του ετοιμάσω και να του στείλω ένα αντίγραφο.

Σας ευχαριστώ για την παρέα αυτά τα δύο χρόνια και εύχομαι σε όλους καλή τύχη.

Τάκης Δρεπανιώτης aka dokiskaki

ΥΓ 22/10/10: Από τις συζητήσεις στην μπλογκόσφαιρα καταλαβαίνω ότι είναι χρήσιμη η επαναφορά της όλης συζήτησης για τα διασυλλογικά και την επαναφέρω, μαζί με τα σχόλια και τη δυνατότητα σχολιασμού, διαθέσιμα για όλους. Παρακαλώ όμως να μην περιμένετε οπωσδήποτε απάντηση. Η απόφασή μου να μην επεκτείνω την ύλη των «ε,σ,π» παραμένει.

Ευχαριστώ όλους όσους έκαναν σχόλια με αφορμή το τέλος των «ε,σ,π» (είναι λίγο περίεργο, σαν να διαβάζεις τον …επικήδειό σου), ακόμη και όσους δεν μπόρεσαν να κρύψουν την προσωπική τους αντιπάθεια. Στο κάτω κάτω, ανθρώπινα είναι αυτά και απολύτως κατανοητά.

Φυσικά, πολύ περισσότερο ευχαριστώ  όσους έκαναν τον κόπο να προσθέσουν μία καλή κουβέντα, μια προσωπική συμβουλή ή μέιλ συμπαράστασης ή διαφωνίας.

18 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ | 1 σχόλιο

Ευχαριστώ για όλα τα 1.b3 της ζωής μου!

Ο διεθνης μετρ Παναγιώτης Φρεντζάς έγραψε στο σκακιστικό ιστολόγιο, στο άρθρο για τον μεγάλο Δανό γκρανμέτρ Μπεντ Λάρσεν (που έφυγε προχτές, στα 75 του) ένα σχόλιο που αρχίζει έτσι:

Κάπου εκεί στα νιάτα μου, για ένα διάστημα έπαιζα με τα λευκά 1.β3, προφανώς επηρεασμένος από τον μεγάλο Δανό, και προφανώς χωρίς να καταλαβαίνω καθόλου τις βαθύτερες ιδέες του ανοίγματος (κάτι που άλλωστε μαρτυρά το αισχρό μου σκορ με αυτό). Ωστόσο, κέρδισα από αυτόν πολλά σαν παίκτης μελετώντας τον. Το μαχητικό του πνεύμα ήταν απαράμιλλο για την εποχή.

Θα ήθελα να έχω προλάβει να το γράψω πρώτος αυτό το σχόλιο (αν και το δικό μου σκορ με το 1.b3, το Άνοιγμα του Λάρσεν, δεν θα το έλεγα αισχρό —ίσως επειδή όντας ασθενέστερος σκακιστής, έπαιζα με αντιπάλους που μπερδεύονταν πιο εύκολα). Έτσι, αναγκαστικά, απλώς θα το προσυπογράψω.

Ο Μπεντ Λάρσεν ήταν, πέρα από όλα τα άλλα, και σημαντικός σκακιστικός συγγραφέας και διαφημιστής του σκακιού. Στη διπλανή εικόνα βλέπετε το τεύχος που του αφιέρωσε το περιοδικό skakbladet της Δανέζικης σκακιστικής ομοσπονδίας τον Μάρτιο, με αφορμή τα 75α γενέθλιά του (από αυτο το τεύχος είναι και οι φωτογραφίες του άρθρου).

Σε ένδειξη της προσωπικότητας αυτού του μεγάλου σκακιστή και της επιρροής του τουλάχιστον στη δική μας σκακιστική γενιά, σκέφτηκα να σας μεταφράσω τον πρόλογο από το κλασικό βιβλίο του, 50 επιλεγμένες παρτίδες 1948-69. Νομίζω ότι, όπως λέει και ο ίδιος, μας επιτρέπει να δούμε κάποια φωτογραφικά στιγμιότυπα της προσωπικότητάς του, σκακιστικής και ανθρώπινης:

Πατήστε εδώ για τη συνέχεια

11 Σεπτεμβρίου, 2010 Posted by | ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ, ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΚΑΚΙΣΤΕΣ | , , | Σχολιάστε

Βασίλης Σεβαστόπουλος, 19 ετών

Από τον Όμιλο Σκακιστών Τριανδρίας

Με βαθειά οδύνη ανακοινώνουμε την τραγική απώλεια του νεαρού Σερραίου σκακιστή του συλλόγου μας Βασίλη Σεβαστόπουλου, 19 ετών.

Ο Βασίλης έφυγε από κοντά μας, μετά από πολύχρονη μάχη με την επάρατο ασθένεια. Την έδωσε με απόλυτη αξιοπρέπεια και διακριτικότητα, φροντίζοντας να μη λείπει από τη σκακιέρα, ακόμη και σε πολύ δύσκολες στιγμές του. Την περασμένη εβδομάδα, δεν ήταν μαζί μας στο πρωτάθλημα της α’ εθνικής…

Εξαιρετικός σκακιστής και αθλητής, με μεγάλη αγάπη για το σκάκι.

Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ας μη τον ξεχάσουμε ποτέ.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 12 π.μ., στην Ηράκλεια Σερρών.

Οι σκακιστές του Ομίλου Σκακιστών Τριανδρίας.

Ελαφρό να είναι το χώμα που θα τον σκεπάσει.

14 Ιουλίου, 2010 Posted by | ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ | 2 Σχόλια

Αντίο Νίκο

lastgame

Το θλιβερό, πραγματικά απίστευτο τέλος του Νίκου Καραπάνου πάνω στη σκακιέρα, λίγο πριν γράψει τον εντυπωσιακό βαθμό από τη νίκη του στην πρώτη παρτίδα του φετινού Ακρόπολις, ιστόρησε στο ιστολόγιό του με ένταση ο Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης. Θα μείνει χαραγμένο στη συλλογική σκακιστική μνήμη όπως θα μας μείνει αξέχαστος ο Νίκος. Στη φωτογραφία, στην αρχή της μοιραίας παρτίδας, ο Νίκος σκέφτεται την επόμενη κίνηση των λευκών κομματιών του.

11 Αυγούστου, 2009 Posted by | ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ | 6 Σχόλια