ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

αναλύσεις και συζητήσεις

Πρόταση «Διασυλλογικά 2012+»: ζ. Οργανωτικά

Μετά και την διοργάνωση του Διασυλλογικού 2010 στο Περιστέρι, υπάρχει πια μια πολύ σαφής εικόνα για το τι ακριβώς χρειάζεται το βέλτιστο Πανελλήνιο Διασυλλογικό:

α) Δυνατότητα φιλοξενίας, τουλάχιστον για τη μεγάλη μάζα των συμμετεχόντων σε ξενοδοχείο καλής κατηγορίας, σε απόσταση όχι μεγαλύτερη από 10 λεπτά (με τα πόδια ή με διαρκή συγκοινωνία) από τον αγωνιστικό χώρο.

β) Αγωνιστικό χώρο μεγάλο και ευρύχωρο, με παράλληλες αίθουσες για αναλύσεις, κέντρο τύπου, εύκολη δυνατότητα ζωντανής πρόσβασης στο κοινό σε όσες περισσότερες σκακιέρες είναι δυνατό, αλλά και ταυτόχρονη προβολή από το Διαδίκτυο. Αν ο αγωνιστικός χώρος δεν επαρκεί, βοηθητικό αγωνιστικό χώρο σε όχι πολύ χειρότερο επίπεδο.

γ) Τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, την προβολή των αγώνων, και την εύκολη πρόσβαση στους αγωνιστικούς χώρους και στα δρώμενα.

δ) Ισχυρή και πολύπλευρη προβολή σε ποιοτικά υψηλό επίπεδο από το διαδίκτυο και στα ΜΜΕ, με έμφαση στο αγωνιστικό αλλά και το προσωπικό μέρος των αγώνων.

Προφανώς η διοργάνωση θα διευκολυνθεί αν οι δηλώσεις συμμετοχής κλείνουν νωρίτερα επειδή και τα περιφερειακά διασυλλογικά θα τελειώνουν νωρίτερα και ακόμη περισσότερο αν οι διαγωνισμοί ανάθεσης γίνονται για την μεθεπόμενη χρονιά.

Για να δείτε όλα τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή τη δημοσίευση, πατήστε εδώ.

2 Νοεμβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΘΕΣΜΟΙ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ | | 1 σχόλιο

Πρόταση «Διασυλλογικά 2012+»: η. Το μέλλον: Η οριστική λύση;

Τα διασυλλογικά πρωταθλήματα όμως, με τη συγκεκριμένη δομή, είναι πολύ πιθανό να μπορέσουν να γίνουν ατμομηχανή χρηματοδότησης ακόμη μεγαλύτερου αριθμού συλλόγων εφόσον το Πανελλήνιο Διασυλλογικό μετατραπεί σε διεθνές όπεν. Και μόνη η δυνατότητα συμμετοχής εφηβικών και γυναικείων ομάδων από τον βαλκανικό περίγυρο αλλά και από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη σε ένα τέτοιο τουρνουά με τις σπάνιες προδιαγραφές ομαδικών αγώνων (και με συμβολικό έστω, παράβολο συμμετοχής για τους ξένους σκακιστές) ίσως αρκέσει για να λήξει οριστικά το διαρκές πρόβλημα χρηματοδότησης των διασυλλογικών πρωταθλημάτων μας. Ταυτόχρονα, ίσως ανοίξει νέους δρόμους συνεργασίας ελληνικών συλλόγων με ξένους, φιλοξενιών των μεν στα τουρνουά των δε κλπ.

Ενώ θα είναι φυσικά ευπρόσδεκτη η συμμετοχή ισχυρών ομάδων στο ανοιχτό τουρνουά, ο κυριότερος στόχος θα πρέπει να είναι ομάδες μεσαίου δυναμικού, που θα είναι πιθανότερο να δουν τους αγώνες αντίστοιχα με τη μεγάλη μάζα των ελληνικών συλλόγων: μια ευκαιρία για ένα δεκαήμερο πολύπλευρης σκακιστικής και κοινωνικής εμπειρίας.

Για να δείτε όλα τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή τη δημοσίευση, πατήστε εδώ.

2 Νοεμβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΘΕΣΜΟΙ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ | | Σχολιάστε

Πρόταση «Διασυλλογικά 2012+»: θ. Η κολοκυθιά με τις συνθέσεις

Ο αντικειμενικός παρατηρητής είναι υποχρεωμένος να διαπιστώσει ότι οι προτεινόμενες συνθέσεις είναι οι ελάχιστες δυνατές. Κι αυτό επειδή η δυνατότητα πολλαπλής συμμετοχής περιορίζει την ανάγκη αυξημένων συνθέσεων. Καθώς όμως το σύστημα βασίζεται στην κατάταξη και όχι σε πόντους ή βαθμούς, είναι εύκολο να επεκταθεί μελλοντικά για να εξυπηρετήσει τοπικές ανάγκες. Ένα παράδειγμα:

Έστω ότι στην περιφέρεια Αττικής διαπιστώνεται ότι πολλοί σύλλογοι, π.χ. πάνω από 20, χρησιμοποιούν στο Περιφερειακό Μικτό Νεανικό δύο ή και περισσότερες εφηβικές ομάδες. Η τοπική περιφέρεια, με έγκριση και της ΕΣΟ και, όπου χρειάζεται, έγκαιρη προειδοποίηση των σωματείων, θα έχει τρεις πορείες δράσης για να επιλέξει:

α) Να διπλασιάσει τη σύνθεση: 2ΧΚ18, 2ΧΚ16, 2ΧΚ14, 2ΧΚ12. Η αλλαγή στη σύνθεση των εφήβων δεν επηρεάζει ούτε τη λογική του συστήματος, ούτε την αναλογία και, συνεπώς, τη λογική της σύνθεσης του Μικτού Νεανικού, ούτε τα άλλα δύο πρωταθλήματα της περιφέρειας Αττικής, ούτε το Πανελλήνιο Διασυλλογικό (που θα εξακολουθήσει να γίνεται με τετραμελή εφηβική).

β) Να διασπάσει τα πρωταθλήματα: σε ένα Κ18 με 2ΧΚ18 και 2ΧΚ16 και σε ένα Κ14 με 2ΧΚ14 και 2ΧΚ12. Από τη συνολική κατάταξη αυτών των δύο επιμέρους πρωταθλημάτων θα προκύπτει η κατάταξη του Μικτού Νεανικού Αττικής.

γ) Να διατηρήσει το σύστημα με τις πολλές ομάδες.

Και οι τρεις αυτές μέθοδοι δεν επηρεάζουν τη λογική του συστήματος (που βασίζεται στη σύγκριση των τελικών κατατάξεων) ούτε και την αρχική αναλογία σύνθεσης του Μικτού Νεανικού. Επομένως, θα μπορεί η περιφέρεια να προσανατολιστεί σε μια από τις δύο πρώτες περιπτώσεις ή να αρκεστεί και να παραμείνει στην ήδη διαθέσιμη τρίτη.

Παρόμοια θα μπορούσε π.χ. να επεκταθεί το κύπελλο και να παίζεται τοπικά σε οκτώ σκακιέρες (6 + 2ΧΚ20).

Για να δείτε όλα τα άρθρα που ανήκουν σε αυτή τη δημοσίευση, πατήστε εδώ.

2 Νοεμβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΘΕΣΜΟΙ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ | | 2 Σχόλια

Επιτροπή για τα διασυλλογικά

Η ειδική επιτροπή για το σύνολο των διασυλλογικών κοινοποίησε στα σωματεία και τις ενώσεις της ΕΣΟ την αρχική εισηγητική της πρόταση και ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το θέμα.

Θα βρείτε σε αρχεία pdf εδώ την αρχική πρόταση και εδώ το συνολικό ερωτηματολόγιο. Διαβάστε την πρόταση πριν ασχοληθείτε με το ερωτηματολόγιο, που περιέχει και ερωτήματα για στατιστικά στοιχεία που, κανονικά, θα έπρεπε να διαθέτει ήδη η ΕΣΟ. Τέλος πάντων, είναι εποχή απογραφών.

Μετά από παράκληση μέλους της επιτροπής, δεν θα σχολιάσω προς το παρόν (όσο και αν με τρώει το χέρι μου). Παρακαλώ να μην θεωρηθεί αυτή η στάση ως σιωπηρή συμφωνία ή διαφωνία. Φυσικά, τα σχόλια είναι ανοιχτά για όλους τους αναγνώστες, με μοναδική παράκληση την ευπρεπή παράθεση επιχειρημάτων.

Σημειώνω ότι αν θέλετε να δείτε μόνο τα τεχνικά-αγωνιστικά στοιχεία του ερωτηματολογίου, αρκεί να πατήσετε στις επόμενες, ειδικά διαμορφωμένες εικόνες, και να τις μεγεθύνετε στο ιστοπλοϊκό σας.

πρώτη σελίδα

δεύτερη σελίδα

29 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ | 4 Σχόλια

Οι κάλπες έκλεισαν…

…αλλά δεν μας έκαναν πολύ σοφότερους (νομίζω), αν και χρήσιμα συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς από κάθε πληροφορία.

Το πρώτο γκάλοπ που δημοσίευσα πήγε άπατο 🙂 καθώς «σκεπάστηκε» από τα πολύ πιο περιεκτικά του ΜσΝ. Η συμμετοχή ήταν μικρή και ανάλογη άλλων, πολύ εξειδικευμένων γκάλοπ που έχω δημοσιεύσει στο παρελθόν. Ήταν λάθος μου που το σκέφτηκα σαν το πρώτο από μια σειρά καθημερινών ερωτηματολογίων —έπρεπε να είχα δημοσιεύσει όλες τις ερωτήσεις, διαδοχικά. Επίσης, ήταν και κακοσχεδιασμένο. Ας είναι ελαφρό το ηλεκτρονικό χώμα που θα το σκεπάσει.

Το γκάλοπ του ΜσΝ είχε πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα. Το δείγμα, αν και σαφώς μεγαλύτερο, παραμένει μικρό και με άγνωστη σύνθεση. Ούτε εκείνος το είχε σχεδιάσει για δημοσίευση, ούτε εγώ έκανα την απαραίτητη επμέλεια που θα έπρεπε. Αν είχαμε συνεργαστεί εκ των προτέρων θα ειχαμε ίσως προσφέρει μια πολύ πιο παραγωγική δημοσκόπηση. Δυστυχώς, όταν υπάρχει (για τον x λόγο) δυσπιστία για τις προθέσεις του άλλου, η συνεργασία γίνεται δύσκολη.

Τέλος πάντων. Πολύ συνοπτικά, επισημαίνω απλώς ότι στο πρώτο ερώτημα «Θεωρείτε ότι η απόφαση της ΕΣΟ της 9/10 κινείται προς την σωστή κατεύθυνση;» οι απαντήσεις ήταν 68: πολύ 2, αρκετά 6, λίγο 8 και καθόλου 52. Προσωπικά, ψήφισα «καθόλου» επειδή δεν θεωρώ ότι «η απόφαση της ΕΣΟ της 9/10 κινείται προς την σωστή κατεύθυνση». Λυπάμαι αν δεν κατάφερα αυτή την εβδομάδα να κάνω σαφές ότι ήταν μια απόφαση για καθαρά οικονομικούς λόγους.

Το επόμενο ερώτημα μου δείχνει κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Παρά τη διατύπωσή του (όπως ήδη διαφωνήσαμε με τον ΜσΝ, δείτε στα σχόλια του γκάλοπ) «Μετά απο εμπειρία δύο χρόνων, πιστεύετε πως η δυνητική συμμετοχή 34 ομάδων στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής βοηθάει, συμφωνα με τα δικά σας κριτήρια, το άθλημα;» απο τους 70 που ψήφισαν ήταν κάθετα αντίθετοι, που λέμε, ένας λιγότερος από τους μισούς. Σε συνδυασμό και με το ερώτημα για τον αριθμό των ομάδων (βλ. πιο κάτω) έχω νομίζω το δικαίωμα να ισχυριστώ ότι πολλοί από όσους ψήφισαν γνωρίζουν το θέμα μόνο θεωρητικά και με βάση τα όσα ισχύουν στα άλλα αθλήματα. («Μα σε ποιο άθλημα έχουν Α’ Εθνική με 34 ομάδες;»). Η ψήφος μου εδώ πήγε, βέβαια, στο «πολύ».

Και για το επόμενο ερώτημα: «Ποιος κατά τη γνώμη σας θα ήταν ο ιδανικός αριθμός συλλόγων που θα έπρεπε να παίρνει μέρος στην Α1 κατηγορία;» διατύπωσα στα σχόλια τις μεθοδολογικές μου αντιρρήσεις. Παρόλα αυτά, όσοι ψήφισαν για αριθμό ομάδων που η σωστή αγωνιστική διαχείρισή τους σε 7 αγωνιστικές απαιτεί κτγμ ελβετικό σύστημα (14 και πάνω, δηλαδή) ήταν οι 42 στους 70, δηλαδή καθαρή πλειοψηφία 60%. Δεν θα επεκτείνω εδώ το σκεπτικό μου. Απλώς θα αναρωτηθώ ξανά. Αφού το σύστημα τις αντέχει, γιατί όχι (και) περισσότερες; Η ψήφος μου εδώ ήταν, όπως θα περιμένατε, στις 20 και παραπάνω.

Δυστυχώς, η πιο ενδιαφέρουσα από όλες τέταρτη ερώτηση «Αν η σύνθεση περιοριστεί σε 8 σκακιέρες, ποιος θα ήταν ο ιδανικός αριθμός σκακιερών γυναίκες, εφηβους και νεάνιδες;» είχε σφάλμα στις απαντήσεις. Έτσι θα πρέπει αναγκαστικά, και με κάθε επιφύλαξη, οι απαντήσεις στις δύο ξεχωριστές κατηγορίες 2-3 και 3-4 να συγχωνευτούν και να δώσουν 58 ψήφους από τις 69 στο 2-4, ένα στοιχείο που είναι τόσο ευρύ που γίνεται άχρηστο. Εδώ ομολογώ ότι έριξα λάθος ψήφο. Με μπέρδεψε το 2-3 και 3-4 και ψήφισα 3-4 (νόμισα ότι ήταν 4-5), ενώ στο ΔΣ ψήφισα βέβαια για 5. Παρόλα αυτά (και με το ενδεχόμενο να έχουν κάνει κι άλλοι λάθος), αυτοί που ψήφισαν 5 και πάνω ήταν 3. Ακόμη και αν δεν θέλετε να πιστέψετε ότι ψήφισα όπως λέω, κάποιος που ψήφισε ότι η απόφαση της ΕΣΟ «δεν κινείται προς την κατεύθυνση» ή δεν ψήφισε καθόλου, συμφωνεί με τη σύνθεση.

Και για να μην ανοίγω καινούργιο θέμα, δύο παρενθετικά, από τα χτεσινά πηγαδάκια στους τελικούς των εφηβικών ομαδικών Αττικής:

Το πρώτο: Χτες, τα παιδιά της ομάδας μου, της ομάδας του ΣΟ Καλλιθέας, νίκησαν τον Φυσιολάτρη και ολοκλήρωσαν την «έκπληξη» του Σαββάτου, όταν νίκησαν την ισχυρότατη ομάδα της ΠΣ Περιστερίου με τους τέσσερις πρωταθλητές και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Αττικής Κ16. Σε αγωνιστικό επίπεδο, είναι μια υπενθύμιση για τη ρευστότητα των αποτελεσμάτων στις εφηβικές κατηγορίες και το πρόβλημα να προσπαθείς να στήσεις πάγιες κατηγορίες με ρευστές συνθέσεις. Σε προσωπικό επίπεδο, ευτυχώς που ο σύλλογός μου απέδειξε ότι έχει γερά πιτσιρίκια. Έτσι, με φρέσκο το αποτέλεσμα, κανείς δεν μπορούσε να με κατηγορήσει (κατά πρόσωπο, τουλάχιστον) ότι προωθούσα με την ψήφο μου τα συμφέροντα του σωματείου μου. Μπορούσαν (και το έκαναν) φυσικά να παραπονεθούν ότι η απόφαση βοηθούσε κάποιον άλλον. Αλλά αυτό ισχύει με κάθε απόφαση, ακόμη και όταν μοιράζεις λεφτά…

Το δεύτερο: Ευτυχώς για το ελληνικό σκάκι, όσες φορές προσπάθησα να ασχοληθώ διοικητικά με την ΕΣΣΝΑ, δεν κατάφερα να είμαι σε θέση από όπου θα μπορούσα να επηρεάσω την πολιτική της (με άλλα λόγια, σε απλά ελληνικά, να κάνω τον πρόεδρο —επειδή στην Ελλάδα τελικά μόνο οι πρόεδροι χαράζουν πολιτικές…) Αν ήμουν πάντως εγώ υπεύθυνος αυτον τον καιρό στα πράγματα της Αττικής, και πίστευα ότι η απόφαση για τη μείωση των σκακιερών δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική για τους ΠΟΑ και τις κατώτερες κατηγορίες, θα ζητούσα από την ΕΣΟ να αποδεσμεύσει τα πρωταθλήματα Αττικής από την απόφαση να παιχτούν με τις μειωμένες συνθέσεις. Νομίζω ότι το ΔΣ της ΕΣΟ έχει την επαρκή ευφυΐα να αντιληφθεί οτι η σύνθεση της Α’ Εθνικής πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μίνιμουμ. Το ιδιο ισχύει φυσικα και για άλλες ενώσεις (αλλά εκεί δεν ειμαι εκλόγιμος…).

Διαφορετικά, θα επέμενα στην απόφασή μου να διοργανώσω τα πρωταθλήματα με την καταλληλότερη σύνθεση για την περιοχή μου.

Αλλά ευτυχώς για το ελληνικό σκάκι, τα επαγγελματικά μου δεν μου επιτρέπουν πια να ανακατεύομαι στα διοικητικά της ΕΣΣΝΑ και (σύντομα ελπίζω, όταν λήξουν τα δικαστικά) και στα διοικητικά της ΕΣΟ.

18 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ, ΣΦΥΓΜΟΜΕΤΡΗΣΗ | 6 Σχόλια

Το κρεβάτι του Προκρούστη

Από την προηγούμενη Κυριακή έχει σηκωθεί μέγας αχός για την «καταστροφή του ελληνικού σκακιού» από την «απόφαση που πήρε το ΔΣ της ΕΣΟ». Γιατί μια απόφαση σημαντικής εξοικονόμησης στις δύσκολες ημέρες μας (περισσότερο από 30%), που αφορά την Α’ Εθνική και αντανακλά λίγο πολύ την σκακιστική πραγματικότητα ξεσήκωσε τέτοια αντάρα; Και κυρίως, αντάρα που αφορά δραστήρια σωματεία και σκακιστές που δεν παίζουν στην Α’ Εθνική κατηγορία; Να δεχτώ ότι δικαιολογημένα θεωρεί εαυτήν αδικημένη και διαμαρτύρεται η Στέγη Περιστερίου, καθώς ο φετινός περίπατός της θα μπορούσε δυνητικά του χρόνου να γίνει μια κοπιαστική προσπάθεια γύρο προς γύρο, όπου βέβαια και πάλι έχει επαρκές υλικό για να κερδίσει τον τίτλο με 100%, έστω και με λίγο ζόρι. Όλοι οι άλλοι όμως, γιατί; Και επιπλέον, τι θα έπρεπε να έχει γίνει και τι μπορεί να γίνει τώρα;

Ο λόγος είναι ότι μέχρι τώρα, στην επιχορηγούμενη από τον προϋπολογισμό επεκτατική φάση των συνθέσεων των διασυλλογικών της Α’ Εθνικής, η ΕΣΟ είχε αποφασίσει να διασυνδέσει τη σύνθεση και με τα περιφερειακά πρωταθλήματα. Με βάση το αμφίβολο –όπως αποδεικνύεται τώρα, τουλάχιστον στηνπράξη– σκεπτικό της «προσέλκυσης» (εκεί που θα πάμε παίζουν έτσι, άρα έτσι πρέπει να παίζουμε κι εμείς εδώ») είχε προωθήσει (σωστά κτγμ) την αύξηση των σκακιερών των διασυλλογικών και σε χαμηλότερες κατηγορίες.

Ακόμη και στις αστικές κατηγορίες, που δεν τις αφορούν τα μέτρα λιτότητας της Α’ Εθνικής. Που φυσικά, τώρα εξεγείρονται. Επειδή αυτή η «προσελκυστική» θεωρία και τάση επεκτείνεται σχεδόν αυτόματα και σε άσχετα πράγματα. Το έγραψε για αστείο ο Ηλίας Παναγούλιας: «Άντε, να δούμε και Αττικής Φιλίας με τρεις αντρικές», αλλά στα πλαίσια μιας κακώς εννοούμενης ισότητας (και στην πραγματικότητα, ισοπέδωσης),έχω δει πια τα πάντα στο σκάκι.

Ας ξεκαθαρίσω λοιπόν τη δική μου άποψη και διευκρινιστική πρόταση ταυτόχρονα, που σκοπεύω να υποβάλω στο ΔΣ της ΕΣΟ:

Τα περιφερειακά πρωταθλήματα μπορούν να συνεχίσουν να γίνονται με την περσινή 12μελή ομάδα ή να ακολουθήσουν τη νέα, 8μελή της Α’ Εθνικής. Οι επιχορηγήσεις, τα τυχόν οδοιπορικά, οι διανυκτερεύσεις κλπ, θα ανάγονται στο πρωτάθλημα οκτώ σκακιερών. Και ας αποφασίσουν τα περιφερειακά όργανα τι προτιμούν. Όσο για την επιμέρους σύνθεση των 12 ή 8 σκακιερών, νομίζω ότι το ΔΣ της ΕΣΟ θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εξετάσει αν οι τοπικές συνθήκες επιβάλουν διαφορετική σύνθεση. Στο 95% των περιπτώσεων θα ήμουν αρνητικός σε κάθε διαφοροποίηση. Όμως δεν βλέπω τον λόγο γιατί να μην ακούσω με προσοχή μια άλλη άποψη πριν, πιθανότατα, την απορρίψω.

Με άλλα λόγια, η σύνθεση της Α’ Εθνικής θα έπρεπε να λειτουργεί ως το ελάχιστο στις συνθέσεις των περιφερειακών διασυλλογικών πρωταθλημάτων. Είναι ολοφάνερο ότι π.χ. στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη πολλοί σύλλογοι –σίγουρα οι της Α’ και Β’ Εθνικής, έχουν το δυναμικό και θα μπορούσαν να αγωνίζονται σε 14 ή και 16 σκακιέρες. Από παλιά, η γνώμη μου είναι, γιατί όχι; Ας υπάρξει μια πρόταση από τα περιφερειακά όργανα προς το ΔΣ της ΕΣΟ, μια πρόταση τέτοια που να διασφαλίζει τις βασικές αρχές της αναλογικότητας με ανάπτυξη στη σύνθεση των διασυλλογικών και είναι δομημένη θετικά, που εξυπηρετεί αγωνιστικά πολλά και κυρίως δραστήρια σωματεία, γιατί να μην εγκριθεί για την περιφέρεια Αττικής;

Στο κάτω κάτω, η σύνθεση των σκακιερών δεν είναι πάγια σταθερά σε ομαδικές αναμετρήσεις στο σκάκι. Πουθενά. Αν τηρούνται λοιπόν γκρόσο μόντο οι επιμέρους αναλογίες του αγωνιστικού προγράμματος, γιατί να διαφωνώ με την αυξημένη συμμετοχή εφόσον δεν μου ζητάει κανείς να την επιχορηγήσω από άλλα, ίσως χρησιμότερα ή, πια, ανύπαρκτα κονδύλια;

Να σημειώσω με την ευκαιρία κάτι που επίσης έχω γράψει πολλές φορές: Θεωρώ υποκριτική τη συζήτηση για τη «διαφορετική σύνθεση» μεταξύ ΠΟΑ και Α’ Εθνικής. Όλοι ξέρουμε ότι η σύνθεση θα είναι διαφορετική αφού προστίθενται οι ξένοι.

Προσοχή: Η συζήτηση που ακολουθεί δεν έχει άμεσο νόημα, αφού εδώ και τρία χρόνια δεν υπάρχουν διαπεριφερειακά μπαράζ. Γι’ αυτό και γκριζάρω τα γράμματα που γράφω πιο κάτω. Αλλά λέμε, αν…

Φυσικά, σε διαπεριφερειακούς αγώνες μπαράζ (από εκεί ξεκίνησε η ισοπεδωτική ανάλυση), αν τύχει οι δύο περιφέρειες να έχουν διαφορετικό αριθμό σκακιερών, θα πρέπει να υπάρχει ρύθμιση πώς θα γίνει το μπαράζ.

Η εύκολη απάντηση είναι: με τον ελάχιστο παρονομαστή. Τη σύνθεση της Α’ Εθνικής. Αυτό όμως ξαναρίχνει στο τραπέζι τη συζήτηση γιατί να παίζουμε όλο το πρωτάθλημα με άλλη σύνθεση κλπ. Υπάρχουν όμως και άλλες δύο απαντήσεις στο πρόβλημα, που θέτω υπόψη σας, χωρίς να γράψω ποιαν από τις τρεις προτιμώ, ίσως επειδή κι εγώ δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, αφού δεν υπάρχει τώρα λόγος να αποφασίσω:

Με τη μεγαλύτερη σύνθεση. Αυτό θα λειτουργούσε ως αυξητικό κίνητρο και για άλλες περιφέρειες ή, τουλάχιστον, για να τηρούν επαρκές φυτώριο οι κορυφαίες ομάδες, αυτές που θα φτάσουν ενδεχομένως στο μπαράζ.

Και η τρίτη λύση, με κλήρωση ή με περιοδικότητα (τις μονές χρονιές με τη σύνθεση της περιφέρειας Α, τις ζυγές με της περιφέρειας Β).

15 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΕΣΟ | 4 Σχόλια

Τα άτιμα τα νούμερα

Και ενώ μπορείτε να ψηφίζετε σύμφωνα με τα προσωπικά σας κριτήρια στο λεπτομερές Γκάλοπ του Μέτοικου ή στη σφυγμομέτρηση γενικών αρχών Ας δούμε λοιπόν πόσοι και τι θέλουμε, ας δούμε και λίγους ψυχρούς αριθμούς. Αυτή ειναι η αγωνιστική εικόνα που δίνει ο πίνακας εθνικής αξιολόγησης της ΕΣΟ για μέτρια (έως 7 ή έως 9 παρτίδες), μεσαία (15 ή 22) και έντονη (έως 30 παρτίδες) αγωνιστική δραστηριότητα κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010. Η κατάταξη είναι κατά φύλο και κατά ηλικία (με όριο τα 18, δηλαδή ημερομηνία γέννησης την 1/1/1993):

Πίνακας 1. Αριθμητικά στοιχεία

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΣΑΝΔΡ ΓΥΝ Α18 ΝΝΔ Κ18 ΣΓΥΝΚ ΣΕΝΗΛ ΣΚ18 ΣΑΝΑΠ ΓΕΝ Σ ΑΓΩΝ
726 1060 1786 73 349 422 799 1409 1482 2208 7
497 803 1300 44 258 302 541 1061 1105 1602 9
243 411 654 21 143 164 264 554 575 818 15
113 187 300 7 59 66 120 246 253 366 22
59 88 147 2 22 24 61 110 112 171 30

Ο πίνακας δείχνει βέβαια διάφορα ενδιαφέροντα στοιχεία, αλλά το πιο ανησυχητικό είναι η ανυπαρξία του γυναικείου σκακιού. Επίσης, κάτι που ίσως πολλοί δεν περίμεναν, την αριθμητική υπεροχή του εφηβικού έναντι του αντρικού σκακιού σε όλα τα επίπεδα δραστηριότητας. Ας τα δούμε με ποσοστά:

Πίνακας 2. Ποσοστιαία στοιχεία

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΣΑΝΔΡ ΓΥΝ Α18 ΝΝΔ Κ18 ΣΓΥΝΚ ΣΕΝΗΛ ΣΚ18 ΣΑΝΑΠ
32,9% 48,0% 80,9% 3,3% 15,8% 19,1% 36,2% 63,8% 67,1%
31,0% 50,1% 81,1% 2,7% 16,1% 18,9% 33,8% 66,2% 69,0%
29,7% 50,2% 80,0% 2,6% 17,5% 20,0% 32,3% 67,7% 70,3%
30,9% 51,1% 82,0% 1,9% 16,1% 18,0% 32,8% 67,2% 69,1%
34,5% 51,5% 86,0% 1,2% 12,9% 14,0% 35,7% 64,3% 65,5%

Απίστευτη βαριεστιμάρα. Νούμερα, ποσοστά και χασμουρητά. Ας το ζωντανέψουμε μετατρέποντας αυτά τα ποσοστά (με απλή αναλογική, βέβαια) σε έδρες –ή σκακιέρες, αν θέλετε– στην οχταμελή ομάδα.

Πίνακας 3. Αναλογία σε σκακιέρες 8μελούς ομάδας

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΣΑΝΔΡ ΓΥΝ Α18 ΝΝΔ Κ18 ΣΓΥΝΚ ΣΕΝΗΛ ΣΚ18 ΣΑΝΑΠ
2,6 3,8 6,5 0,3 1,3 1,5 2,9 5,1 5,4
2,5 4,0 6,5 0,2 1,3 1,5 2,7 5,3 5,5
2,4 4,0 6,4 0,2 1,4 1,6 2,6 5,4 5,6
2,5 4,1 6,6 0,2 1,3 1,4 2,6 5,4 5,5
2,8 4,1 6,9 0,1 1,0 1,1 2,9 5,1 5,2

Τώρα αρχίζει να γίνεται σιγά-σιγά ενδιαφέρον. Οι γυναίκες δεν έχουν ούτε μισή σκακιέρα αναλογικά· άρα χρειάζονται επειγόντως ενίσχυση (δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι σύλλογοι φέρνουν ξένες). Οι άντρες μοιάζει να είναι ευνοημένοι με τις τρεις σκακιέρες τους. Αν φορτωθούν και τις γυναίκες, πριμοδοτούνται μαζί με ολόκληρη σκακιέρα. Σφαγμένοι είναι ασφαλώς οι έφηβοι, όπου η προώθησή τους φαίνεται να έχει αποδώσει καλά –τουλάχιστον αριθμητικά. Παρατηρήστε ότι οι αναπτυξιακές σκακιέρες (με ή χωρίς γυναίκες) είναι παντού περισσότερες από 5.

Ας δούμε όμως σύγκριση των αναλογιών με τα τέσσερα βασικά συστήματα που ακούστηκαν: 3Α-2Ε-1Γ-2 (που ψηφίστηκε), 3Α-3Ε-1Γ-1Ν (η δική μου πρόταση), 4Α-2Ε-2Γ και 5Α-2Ε-1Γ που επίσης συζητήθηκαν. Θετικός αριθμός δείχνει εύνοια, οι αρνητικοί κοκκινίζονται:

Πίνακας 4. Σύγκριση με το σύστημα 3Α-3Ε-1Γ-1Ν

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΓΥΝ Α18 ΝΝΔ Κ18
0,4 -0,8 0,7 -0,3
0,5 -1,0 0,8 -0,3
0,6 -1,0 0,8 -0,4
0,5 -1,1 0,8 -0,3
0,2 -1,1 0,9 0,0

Πίνακας 5. Σύγκριση με το σύστημα 3Α-2Ε-1Γ-2Ν που ψηφίστηκε

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΓΥΝ Α18 ΝΝΔ Κ18
0,4 -2,8 0,7 0,7
0,5 -2,0 0,8 0,7
0,6 -2,0 0,8 0,6
0,5 -2,1 0,8 0,7
0,2 -2,1 0,9 1,0

Εδώ, όλοι ξυλεύονται σε βάρος των εφήβων. Η δικη μου πρόταση ήταν τελικά, διαισθητικά και μόνο, πλησιέστερα στο μαθηματικά σωστό (αλλά ζημιώνει τις νεάνιδες), η πρόταση που ψηφίστηκε προσπαθεί να ισορροπήσει το χάσμα εφήβων-νεανίδων. Παρατηρήστε ότι πουθενά δεν αδικούνται αναλογικά οι άντρες!

Πίνακας 6. Σύγκριση με το σύστημα 4Α-2Ε-2Γ

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΓΥΝ+ΝΝΔ
1,4 -1,8 0,5
1,5 -2,0 0,5
1,6 -2,0 0,4
1,5 -2,1 0,6
1,2 -2,1 0,9

Κι εδώ πάλι, τα θύματα της κατανομής είναι οι έφηβοι. Ο αντρικός «ιμπεριαλισμός» δεν έχει φτάσει όμως στο αποκορύφωμά του:

Πίνακας 7. Σύγκριση με το σύστημα 5Α-2Ε-1Γ

ΑΝΔ Α18 ΕΦΒ Κ18 ΓΥΝ
2,4 -1,8 -0,5
2,5 -2,0 -0,5
2,6 -2,0 -0,6
2,5 -2,1 -0,4
2,2 -2,1 -0,1

Εδώ, οι άντρες «λεηλατούν» όλες τις αναπτυξιακές σκακιέρες. Η λογική γιατί να συζητηθει καν αυτό το παρωχημένο σύστημα δεν είναι σαφής. Ίσως οφείλεται, πολύ απλά, στην πολύ μεγαλύτερη σκακιστική δυναμικότητα, πολιτική ισχύ και κοινωνική παρουσία των αντρών στο σκάκι (και στο διαδίκτυο, ίσως). Είναι όμως το σενάριο που φοβάμαι, όπως φοβάται και ο Μακρόπουλος: Μόλις αφεθεί το σύστημα ελεύθερο, τείνει όχι προς την αριθμητική ισορροπία (θυμηθείτε, σύμφωνα με τα πιο πάνω νούμερα βρίσκεται στις τρεις αντρικές!) αλλά προς την ισοπέδωση των αναπτυξιακών σκακιερών, που δεν έχουν και ψήφο στις ΓΣ και στα ΔΣ της ΕΣΟ!

Οι πίνακες αυτοί είναι μία εκ των υστέρων επιβεβαίωση ότι η πλειοψηφία που ψήφισε τις οχτώ σκακιέρες στις 9/10, με βάση την πείρα δεκαετιών, δεν ήταν τόσο παράλογη όσο γίνεται προσπάθεια να φανεί. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρος: Δεν έχω στη διάθεσή μου ούτε στοιχεία προηγούμενων αξιολογικών περιόδων, ούτε χρόνο να κάνω αναλυτικότερη μελέτη, συνυπολογίζοντας ίσως παράγοντες ποιότητας, χωροταξίας κλπ. Κατά τη γνώμη μου πάντως, η τάση είναι τόσο σαφής και ξεκάθαρη, που θα με παραξένευε αν ανατρεπόταν ριζικά. Η μόνη αδικημένη κατηγορία είναι των εφήβων, που όμως σωστό είναι να παραχωρήσουν λίγα από τα αναπτυξιακά προνόμιά τους υπέρ των άλλων κατηγοριών που έχουν μείνει από λίγο έως ιδιαίτερα ανησυχητικά (οι γυναίκες) πίσω.

14 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΚΙ | 19 Σχόλια

Το γκάλοπ του Μέτοικου

Από τον πολύ καλό φίλο Φ. πήρα το εξής μέιλ (παραλείπω τις προσωπικές φιλοφρονήσεις και διατηρώ το ψαχνό):

[…] Με δεδομένη τη χρονική συγκυρία και με τόσο πρόσφατη την απόφαση που συζητάει όλη η σκακιστική Ελλάδα  (κατά κύριο λόγο αρνητικά, εδώ θα συμφωνήσεις νομίζω),  πιστεύω πως η polldaddy ψηφοφορία που πόσταρες στο ιστολόγιο είναι μνημείο γενικολογίας και βυζαντινισμού. Και αυτή η μόχλευση της ανάπτυξης τι φρούτο είναι πάλι; Εξηγείς βέβαια στο post, αλλά καμιά φορά ο κόσμος διαβάζει λίγο… Σε τόσο καυτή εβδομάδα, που ο κόσμος συζητάει συγκεκριμένα πρακτικά πράγματα, έρχεσαι με αυτή τη ψηφοφορία να δείξεις τι; Πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Φυσικά, αν η ψηφοφορία περιλάμβανε τα ερωτήματα του Μέτοικου, το αποτέλεσμα θα ήταν συντριπτικό εναντίον των όσων ψήφισες το Σάββατο και αυτό νομίζω έχεις αρχίσει να το οσμίζεσαι και εσύ, που θεωρούσες αρχικά ότι τα οργισμένα σχόλια εκφράζουν κυρίως τις απόψεις όσων θίγονται ενώ οι άλλοι (άλλες;) σιωπούν.[…]

Για να είμαι σαφής: Απόψεις εδώ δεν λογοκρίνω. Όμως υποστηρίζω τη δική μου με επιχειρήματα. Στο κάτω κάτω, το διαδικτυακό μου σπίτι είναι. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι θα αποδείξουν τα ερωτήματα του Μέτοικου, πέρα από τη δεδομένη δυσφορία. Ίσως όμως διαψευστώ. Θα εξαρτηθεί απότη συμμετοχή και την αντιμετώπιση. Γι’ αυτό και θα τα ανεβάσω εδώ. Όλα. Ψηφίστε, βγάλτε το άχτι σας, και ελάτε να συζητήσουμε. Πώς θα παίζουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, όσο γίνεται φτηνότερα, χωρίς να αμελήσουμε την ανάπτυξη και να φτιάξουμε συστήματα πατεντες. Εδώ θα είμαι.

13 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΣΦΥΓΜΟΜΕΤΡΗΣΗ | 7 Σχόλια

Ας δούμε λοιπόν πόσοι και τι θέλουμε

Μία εκ των υστέρων εισαγωγή τεχνικής φύσης: Όπως θα δείτε και από το πρώτο κιόλας σχόλιο, θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει κατευθείαν μια σειρά από ερωτήσεις με βάση τα ήδη γνωστά δεδομένα και εμπειρίες. Προτίμησα να ακολουθήσω μία πιο αργή μέθοδο. Να προσπαθήσω να ιεραρχήσω πρώτα τις βασικες αρχές των διασυλλογικών και μετά να δούμε τι από τα επιμέρους στοιχεία θεωρεί καθένας πιο σημαντικό. Στο τέλος πια, πιστεύω, μπορούμε να πάμε σε λεπτομερείς προτάσεις. Όμως, μη διστάσετε να προτείνετε στα σχόλια άλλες γενικές απαντήσεις ή ειδικότερα ερωτήματα, όπως έκανε ο αγαπητός σχολιαστής ΜσΝ.

Τα διασυλλογικά παρουσιάζουν μια σειρά προβλήματα:

Το σκάκι είναι ατομικό, αλλά αναπτύσσεται συλλογικά και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι για το πώς θα γίνονται τα διασυλλογικά.

Αφού το σκάκι είναι ατομικό, δεν υπάρχει καθιερωμένο πλαίσιο για τα διασυλλογικά. Επομένως, λογικά, καθένας (παράγοντας, προπονητής, σκακιστής, διαιτητής, οργανωτής) το βλέπει σύμφωνα με τις εμπειρίες του και τις προσδοκίες που έχει από τη συμμετοχή του εκεί.

Οι διαφορετικές απόψεις έχουν να κάνουν με την ιεραρχική δομή του πρωταθλήματος, τη σύνθεση των ομάδων («πόσες σκακιέρες», «ποιες σκακιέρες»), το σύστημα των αγώνων, τους χρόνους σκέψης, τις προκρίσεις και τους υποβιβασμούς, το πόσα διασυλλογικά (μην ξεχνάμε το κύπελλο, τα πανελλήνια και τα τοπικά εφηβικά). Είναι τόσες πολλές οι παράμετροι, που δεν είναι καθόλου περίεργο αυτό που λένε ότι κάθε σκακιστής έχει τη δική του άποψη για το διασυλλογικό.

Για την ακρίβεια, τα τελευταία χρόνια αρχίζει να έχει τουλάχιστον δύο:

Η πρώτη, η «καλή» είναι αυτή για το «σωστό διασυλλογικό» και περιλαμβάνει την ιδανική δομή (όπως την βλέπει ο καθένας) και έχει μόνο μια προϋπόθεση: κάποιος άλλος (άγνωστο ποιος, συνήθως η πολιτεία) πρέπει να πληρώσει γι’ αυτή τη δομή επειδή έτσι πρέπει.

Η δεύτερη, η «προσγειωμένη», προέρχεται από τις εκπτώσεις που είναι διατεθειμένος να κάνει καθένας στην ιδανική δομή που έχει στο μυαλό του όσο αυξάνεται το ποσό που πρέπει να πληρώσει ο ίδιος για να υλοποιηθεί αυτή η δομή.

Φυσικά, τα «στελέχη» έχουν ακόμη περισσότερες απόψεις. Οι ιδανικές δομές ποικίλλουν ανάλογα με άλλες πολιτικές αποφάσεις: Πόση «ανάπτυξη» (με άλλα λόγια, πόσες σκακιέρες σε βάρος της τρέχουσας αναλογίας ενεργών σκακιστών). Ποιο «μείγμα» (με άλλα λόγια, τι προδιαγραφές θα έχουν οι αναπτυξιακές σκακιέρες). Πόση «ποιότητα» (με άλλα λόγια, τι χρόνοι σκέψης, πόσοι διπλοί γύροι).

Τέλος, κάθε σκακιστής έχει τέσσερα πέντε φαγητά, συγγνώμη, συστήματα που σιχαίνεται. Δεν τα βάζει στο στόμα του ούτε για να τα συζητήσει.

Αν λοιπόν δύο χιλιάδες σκακιστές έχουν πέντε χιλιάδες απόψεις, που διαφέρουν από πολύ λίγο έως αστρονομικά πολύ και ο καθένας έχει και από πέντε απόψεις των άλλων που δεν τις συζητάει, πώς να διαλέξει κανείς ποιες από τις λύσεις που ακούγονται είναι οι πιο σωστές;

Η απάντηση είναι φυσικά: Πρέπει να υπάρχει συμφωνία (έστω, πλειοψηφικά) στους στόχους του διασυλλογικού.

Τι θέλουμε από τα διασυλλογικά πρωταθλήματα: Γράφω μερικά από αυτά που ακούγονται, προσθέστε ελεύθερα και άλλα.

Δραστηριοποίηση και αξιολόγηση των συλλόγων

και εδώ εννοώ τα πάντα που συνεισφέρουν στη ζωή ενός συλλόγου: την κοινή προετοιμασία, τις προπονήσεις, την παρέα

Ευκαιρίες για ερασιτέχνες σκακιστές που δεν έχουν πολύ διαθέσιμο χρόνο

σκάκι για τους πολλούς ενήλικους, που π.χ. δεν έχουν χρόνο ή/και χρήματα για τα κυκλώματα των ατομικών τουρνουά, για τους δεύτερους και τρίτους πιτσιρικάδες των συλλόγων

Επαγγελματικές δυνατότητες για κορυφαίους σκακιστές, προπονητές, διαιτητές, οργανωτές

από οδοιπορικά των πρώτων, αμοιβές των δεύτερων και των τρίτων και κάθε λογής κέρδη (όχι υποχρεωτικά οικονομικά) των τέταρτων

Μόχλευση της ανάπτυξης

και εδώ εννοώ τις κάθε λογής παρεμβάσεις που συνήθως έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε αναπτυξιακές –από τις σκακιέρες μέχρι τις πυραυλοκίνητες προωθήσεις στα ανώτατα κλιμάκια των ιεραρχικών αξιολογικών πυραμίδων, π.χ. ανισότητα στον αριθμό και το επίπεδο των περιφερειακών προκριματικών αγώνων

Ψηφίστε λοιπόν για να δούμε μια πρώτη εικόνα: Πόσοι ενδιαφέρονται τελικά και για τι; Αν διαφωνείτε με τα ερωτήματα, σημειώστε το στα σχόλια. Και, επειδή οι σφυγμομετρήσεις στο Διαδίκτυο δεν είναι και ιδιαίτερα ασφαλείς,παίξτε τίμια! (Η σφυγμομέτρηση χρησιμοποιεί cookies, επομένως θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη δυνατότητα αυτή).

13 Οκτωβρίου, 2010 Posted by | ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΣΦΥΓΜΟΜΕΤΡΗΣΗ | 6 Σχόλια